مهنــا

​
ما آدمها دو سبد باخودمون داریم :

یکی جلومون آویزونه یکی هم پشتمون

نکات مثبت وخوبی هامونو میندازیم تُو سبد جلویی ،عیب هامونو تُو سبد پشتی

وقتی تومسیر زندگی داریم راه میریم ، فقط دو چیز رو می بینیم

خوبی های خودمون و عیب های نفر جلویی

​

​
اگر به من بگویند زیباترین واژه ای که یاد گرفتی چیست؟

میگویم پذیرش است
پذیرش یعنی:
پذیرفتن شرایط با تمام سختیهاش

پذیرفتن آدم ها با تمام نقص هاشون.

پذیرفتن اینکه مشکلات هست، باید به مسیر ادامه داد.

پذیرفتن اینکه گاهی من هم اشتباه میکنم.

پذیرفتن اینکه من کامل نیستم.

پذیرفتن اینکه هیچ کس مسئول زندگی من نیست.

پذیرفتن اینکه انتظار از دیگران نداشتن.
داشتن پذیرش توی زندگی یعنی پایان دادن به تمام دعوا ها و اختلافها.

​
من و دنیا همدیگر را رنگ میکنیـم 

من با مداد سیاه ، دنیا با مداد سفید

من روزهای او  را  او موهای من را

🏖
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ:ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺍﻟﮕﻮ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﯿﺮﻭﯼ درزندگی ﭼﯿﺴﺖ؟

ﮔﻔﺖ : ‏« ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ‏» ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺍﻟﮕﻮ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮔﻔﺘﻨﺪ :

ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﻨﺪ ، ﮔﻔﺖ : ﺳﺨﺖ ﺩﺭ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﯿﺪ ،ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺷﺶ ﺧﺼﻮﺻﯿﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻫﯿﭻﮔﺎﻩ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩ… 

ﺍﻭﻝ ﺍﯾﻨﮑﻪ: ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﯽﺩﻟﯿﻞ ﺷﺎﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ

ﺩﻭﻡ ﺍﯾﻨﮑﻪ: ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﺮﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﯼ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺍﺳﺖ 

ﺳﻮﻡ ﺍﯾﻨﮑﻪ: ﻭﻗﺘﯽ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻨﺪ 

ﺗﺎ ﺑﺪﺳﺖ ﻧﯿﺎﻭﺭﻧﺪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺑﺮ ﻧﻤﯽﺩﺍﺭﻧﺪ 

ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺍﯾﻨﮑﻪ: ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺩﻝ ﻧﻤﯽﺑﻨﺪﻧﺪ. 

ﭘﻨﺠﻢ ﺍﯾﻨﮑﻪ: ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺩﻋﻮﺍ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ 

ﺳﺮﯾﻊ ﺁﺷﺘﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ ﮐﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﺩﻝ ﻧﻤﯽﮔﯿﺮﻧﺪ  

وﺷﺸﻢ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ.
پس کودکانه زندگی کنید.

​

خوشبختی رسیدن به خواسته ها نیست،

بلکه لذت بردن از داشته هاست.

حواسمون به داشته هامون باشه.

​

 هرچه روح تو عظیم تر باشد اشتباهات دیگران را کوچک تر می بینید

هرچه بزرگوارتر باشید کمتر به دیگران نیازمندید

هرچه کمتر نیازمند باشید کمتر از آنان دلگیر می شوید

هرچه کمتر دلگیر شوید کمتر آسیب می بینید

هرچه کمتر آسیب ببیند راحت تر می بخشید.

​

هرگز تسلیم نشوید، امروز سخت است فردا سخت تر،

اما پس فردا روز روشنی برایتان خواهد بود.

​
​

آدمهایی را دیده اید که هر روز حال خوب خیرات میکنند.

همانهایی که غصه هایشان را برای خودشان نگه میدارند و شادی هایشان را تقسیم میکنند،

ترجیح میدهند هر روز صبح انرژی های مثبتشان را زودتر از خود بیدار کنند و انرژی های منفی شان را رها کنند تا بخوابند.

از قلب مهربانشان، پرنده ها کنار پنجره شان لانه میکنند و هر روز صبح برایشان از عشق میخوانند،

همانهایی که لبخندشان را از دختر بچه ی ماشین کناری دریغ نمیکنند ازکنار پیرزن عابر بی تفاوت نمیگذرند.

حتی مورچه ها و گربه های کوچه شان هر روز از مهربانیشان سهم دارند.

 گمان کنم خدا هر شب بالای سرشان اسپند دود میکند و صبح ها با نوازش پروانه ها بیدار میشوند…

​
​

خداى عزوجل مى فرمايد: هرگاه ياد من بر بنده ام غالب شود، خواهش و خوشى او را در ياد خود قرار دهم و چون خواهش و خوشى او را در ياد خود قرار دهم عاشق من شود 

و من نيز عاشق او گردم و چون عاشق يكديگر شديم حجاب ميان خود و او را بر دارم و عشق خود را بر جان او چيره گردانم، چندان كه مانند مردم دچار سهو و غفلت نمى شود، سخن اينان سخن پيامبران است، اينان براستى قهرمانند

 كنزالعمال، ج ۱، ص۴۳۳، ح۱۸۷۲