آیت‌الله مجتهدی تهرانی:

سه چیز است که اجازه ترک آن سه چیز به احدی داده نشده:

1️⃣ یکی وفای به عهد که اجازه نداری خلاف عهد کنی؛ چه طرفت خوب باشد و چه بد، باید به عهدت وفا  کنی.

2️⃣ دوم ادای امانت؛ اگر کسی پیش تو چیزی به امانت گذاشته، چه طرفت خوب باشد و چه بد، باید امانت را بدهی.

3️⃣ سوم خوبی کردن به پدر و مادر؛ چه پدر و مادر خوب و چه پدر و مادر بد باشند، باید به پدر و مادر احسان کنی.

بدیع الحکمة، ص 164.

امام باقر (علیه السلام) به شخصی فرمودند:

 اگر اراده کردی که بفهمی بهشتی و یا جهنمی هستی، به قلبت مراجعه کن، اگر دیدی اهل طاعت را دوست داری، اهل بهشت و اگر اهل گناه را دوست داری، اهل جهنم هستی و انسان در قیامت با کسی که او را دوست دارد، محشور می‌شود،

 در دوره آخرالزمان قلب مؤمن آب می‌شود؛ زیرا گناه را می‌بیند و استطاعت تغییر وضع را ندارد.”

https://eitaa.com/kanonrahpooyan

حدیث داریم قلب هایمان به ده دلیل مرده است و باعث شده دعاهایمان مستجاب نشود:

اول: خدا را شناختیم ولیکن حقش را ادا نکردیم.

دوم: گمان بردیم که پیامبر خدا رو دوست داریم سپس سنتش را ترک نمودیم.

سوم: قرآن را قرائت کردیم ولی بدان عمل نکردیم.

چهارم: نعمت خدا را خوردیم ولی شکرش را بجا نیاوردیم.

پنجم: گفتیم شیطان دشمن ماست ولی با او در امور توافق کردیم.

ششم: گفتیم بهشت حق است ولی برای رسیدن به آن کوشش نکردیم.

هفتم: گفتیم جهنم حق است ولی از آن نگریختیم.

هشتم: دانستیم مرگ حق است اما برای آن آماده نشدیم.

نهم: به عیب مردم مشغول گشتیم و عیب خویش را فراموش کردیم

دهم: مردگانمان را دفن کردیم ولی  عبرت نگرفتیم.

آیت الله مجتهدی تهرانی(رحمه الله): 

قدیم در کتابی این داستان را خواندم که: سعدی شاعر معروف یه وقتی کفش نداشت، عصبانی بود که من شاعری این مملکت، باشم آن وقت کفش ندارم. مدتی از خدا ناراضی بود که: خدایا، این چه زندگی است که ما کفش نداریم بخریم. شاعر هم هستیم!

تا اینکه یک روز از جلوی مسجد می‌گذشت، یک نفر را در مسجد دید که از زانوها به پایین پا نداشت، تا او را دید، سرش را بلند کرد و گفت: «خدایا شکرت که اگر من کفش ندارم، پا دارم».تا دیروز از خدا ناراضی بود، اما امروز که دید این شخص پا ندارد، خوشحال شدو گفت: « الحمدالله، اگر من پا نداشتم، چیکار میکردم؟»

خدا می داند واقعا اگر ما پا نداشتیم چیکار میکردیم؟! گاهی نعمت های خدا را یاد کنید. پا نداشتیم، دست نداشتیم، چشم نداشتیم، گوش نداشتیم، چیکار میکردیم؟

ڪتاب بدیع الحکمة/ حکمت ۲۴/ از مواعظ آیت الله مجتهدے تهرانی(ره)

چهل روز اَعمال اِنسان،میره تو نامه عمل اون یکی که غیبتشو کردی!!!

اَعمال صحیح!!!

روز قیامت نامه ی اَعمال که دست ما میدن،میگیم خدایا خیلی از عبادات ما نیست!

شاید اشتباه شده؟!!

خطاب میرسه که:نه!!!ملائکه اِشتباه نمی کنن…

توغیبت کردی،چهل روز عباداتت رفت تو نامه اَعمال اون کسی که غیبتشو کردی…

روز قیامت نامه اَعمال دست ما میدن،میبینیم کارهایی که ما کردیم،نماز جعفر طیار خوندیم نیست؟

کربلا رفتیم نیست؟!

مشهد رفتیم نیست؟!

نماز شب خوندیم نیست؟!

عه،خدایا ما عباداتی کردیم نیست!

خطاب میرسه که:مامورین ما اِشتباه نمی کنن…

غیبت نکنیم

الـٰلّهُمَ ؏َـجــِّلِ لوَلــیِّڪَ

 آیت الله مجتهدی تهرانی رحمه الله علیه:

کسی که زیاد استغفار کند ۴ خاصیت داره:

۱. رهایی از غم و غصه

کسی که زیاد استغفار کند،خدا غم و غصه را از دل و جان او بر می دارد؛ گاهی بدون هیچ دلیلی احساس غم و غصه کرده ام؛ و استغفار که می کنم؛ حالم خوب می شود شما هم این مطلب را امتحان کنید.

۲. احساس امنیت

انسان از خبرهای هولناک می ترسد، مثلا می گویند زلزله ای در راه هست یا آمریکا می خواهد به ایران حمله کند و … اینجا استغفار کن که آن ترس و خوف را برطرف می کند و هیچ اتفاقی هم نمی افتد ؛ آمریکا هم هیچ غلطی نمی تواند بکند. 

۳. نجات از تنگناهای زندگی

اگر در زندگی به بن بست خورده ای و مشکلاتت زیاد شده است استغفار کن. ازدواج کرده ای و صاحبخانه جوابت کرده؛ هرچی می گردی جا پیدا نمی کنی؟! برو استغفار کن، خدا به دل یکی می اندازد تا مشکل تو را حل کند

۴. زیاد شدن روزی

اگر استغفار کنی، خداوند روزی تو را از محلی که گمان نداری می فرستد،مثلا شمایک طلبه هم مباحثه خوب نداری اگر اهل استغفار باشی خدا یک هم بحث خوب به شما می دهد ،زن خوب نصیبت می شود؛ همسفر خوب پیدا می کنی

هفت چیز پس از مرگ برای انسان جاری است( برای نوشتن ثواب، نامه عملش باز مےماند )

پیامبر اکرم صلی الله علیه واله فرمود: هفت چیز برای بنده بعد از مرگ در جریان است:

✅دانشی که بیاموزد که دیگران از آن بهره مند شوند؛

✅رودی به جریان اندازد تا همه مردم به خصوص طبقه کشاورزان و باغداران و دیگر اصناف از آن استفاده نمایند؛

✅چاهی را حفر کند که دیگران از آن آب بهره برداری کنند؛

✅درخت خرما ( و سایر درختان ) بنشاند که از میوه ها و سایۀ آن بهره مند گردند؛

✅مسجدی بنا کند ( که با اقامۀ نماز در آن و رفع مشکلات جامعه و نیز با برگزاری جلسات مذهبی جهت تعالی معارف اسلام از آن به کار گیرند )؛

✅قرآن ( و متون و کتب دینی دیگری ) را به ارث گذارد؛

✅فرزندی صالح از او بماند که برای او طلب مغفرت نماید

 نهج الفصاحه، ص ۳۶۶

آیت الله مجتهدی 

استاد ما مرحوم آقای برهان 65 سال پیش بر روی منبر می‌گفت و من هنوز یادم هست که می‌فرمود: 

آن کسی که نماز مغرب را آن قدر دیر بخواند که آسمان پر از ستاره شود چنین کسی ملعون است.

به همین خاطر هم بود که هنوز توی مأذنه گل دسته قم اذان می‌گفتند و وسط‌های اذان بود که آیت‌الله مرعشی نجفی به رکوع می‌رفتند یعنی آن قدر نماز را زود شروع می‌کرد مبادا که ستاره به آسمان بیاید. 

صبح‌ها هم همین طور اگر کسی آن قدر نماز صبحش را دیر بخواند که آسمان دیگر ستاره‌ای نداشته باشد چنین کسی هم ملعون است.

بنابراین دو نفر ملعون هستند: 

اول آن کسی که آن قدر نماز مغرب را دیر بخواند که آسمان پر از ستاره شود

دوم آن کسی که آن قدر نماز صبح را دیر بخواند که ستاره‌ای در آسمان باقی نمانده باشد و نزدیک طلوع آفتاب باشد این دو نفر ملعون هستند یعنی از رحمت خدا به دور می‌باشند.

روزگاری می‌آید که مردم شکم‌هایشان خدایشان است، موقع نماز و وقت نماز به دنبال شکم هستند. الان نانوایی‌ها و رستوران‌ها چه خبر است؟ در خانه‌ها بعضی در حال ناهار خوردن هستند و فکر نماز نیستند.

کسانی که نماز را در اول وقت نمی‌خوانند نماز آنها را نفرین می‌کند و می‌گوید خدا تو را ضایع و خراب کند همان طور که تو مرا ضایع و خراب کردی.

به همین خاطر هم هست که این گونه افراد همیشه گرفتار هستند و می‌گویند آقا من هر کار می‌کنیم نمی‌شود این کار، آن کار. این برای این است که نماز اول وقت نمی‌خوانی و پدر و مادر از دست تو ناراضی هستند.

از ملا می‌پرسند: چرا هر کار می‌کنیم کارمان به سامان نمی‌شود؟ 

در جواب گفت: برای اینکه نماز اول وقت نمی‌خوانی و نماز هم نفرین‌تان می‌کند.

 آیت‌الله مجتهدی تهرانی (ره): «کسی که به پدر و مادرش بی‌احترامی کند، خیر از دنیا و آخرت نمی‌بیند 

پیرمردی بود که حدود نود سال عمر کرد، اما نه بچه‌ای داشت و نه خانه و زندگی، خیلی با فلاکت زندگی کرد.

 من شنیدم که پدر این آدم، او را در جوانی نفرین کرده و گفته: «امیدوارم صاحب زن و بچه و خانه و زندگی نشوی»

 نود سال هم عمر کرد، اما در اثر نفرین پدر، که از او ناراضی بود، با فلاکت زندگی کرد.»

 طریق دوست/ص ۱۸