مهنــا

ضرب المثل ناب و آموزنده 

 دعا کن، 

اما شترت را هم ببند!

تا حالا به این فکر کرده‌ای که چرا دعا کردن

، به‌تنهایی برای رسیدن به خواسته‌هایمان کافی نیست؟

این عبارت، 

مفهومی زیبا در دل خود دارد: 

توکل،

 جایگزین تلاش نیست؛

 بلکه همراه آن است.

در روایت مشهور این حکایت، 

مردی شترش را بدون بستن رها می‌کند و می‌گوید به خدا توکل کرده است.

 اما پیامبر اسلام (ص) به او می‌آموزد که ابتدا شترش را ببندد و سپس توکل کند.

خداوند در سورهٔ نجم،

 آیهٔ ۳۹ می‌فرماید:

«وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ»

ترجمه: 

«و اینکه برای انسان، 

جز حاصل تلاش او نیست.»

آما نتیجه‌ی اخلاقی 

این ضرب المثل این است خواستم بگم دوست عزیز و بزرگوار 

دعا کن،

 امید داشته باش و به خدا توکل کن؛ 

اما سهم خودت را هم در رسیدن به خواسته‌هایت ادا کن.

 برای موفقیت در تحصیل، کار،

 زندگی و حتی رسیدن به آرامش،

 باید در کنار امید،

 قدمی هم برداری.

گاهی ما منتظر معجزه‌ایم،

 درحالی‌که نخستین قدم در مسیر آن، 

در دستان خودمان است.

زیارتنامه حضرت زینب کبری سلام الله علیها

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ رَسُولِ اللهِ،

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ فاطِمَةَ وَ خَدیجَةَ،

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ،

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا اُخْتَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ،

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ وَلِیِّ اللهِ،

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا اُخْتَ وَلِیِّ اللهِ،

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا عَمَّةَ وَلِیِّ اللهِ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ،

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ عَرَّفَ اللهُ بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمْ فِی الْجَنَّةِ، وَ حَشَرَنا فی زُمْرَتِکُمْ، وَ اَوْرَدَنا حَوْضَ نَبیِّکُمْ، وَ سَقانا بِکَاْسِ جَدِّکُمْ مِنْ یَدِ عَلِیِّ بْنِ اَبی‌طالِب، صَلَواتُ اللهِ عَلَیْکُمْ، اَسْئَلُ اللهَ اَنْ یُرِیَنا فیکُمُ السُّرُورَ وَالْفَرَجَ، وَ اَنْ یَجْمَعَنا وَ اِیّاکُمْ فی زُمْرَةِ جَدِّکُمْ مُحَمَّد صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَ اَنْ لا یَسْلُبَنا مَعْرِفَتَکُمْ، اِنَّهُ وَلِیٌّ قَدیرٌ، اَتَقَرَّبُ اِلَی اللهِ بِحُبِّکُمْ، وَالْبَرائَةِ مِن اَعْدائِکُمْ، وَالتَّسْلیمِ اِلَی اللهِ راضِیاً بِهِ غَیْرَ مُنْکِر وَ لا مُسْتَکْبِر وَ عَلی یَقینِ ما اَتی بِهِ مُحَمَّدٌ، وَ بِهِ راض نَطْلُبُ بِذلِکَ وَجْهَکَ یا سَیِّدی،

اَللّهُمَّ وَ رِضاکَ وَالدّارَ الآخِرَةَ، یا سَیِّدَتی یا زَیْنَبُ، اِشْفَعی لی فِی الْجَنَّةِ، فَاِنَّ لَکِ عِنْدَاللهِ شَاْناً مِنَ الشَّاْنِ،

اَللّهمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ اَنْ تَخْتِمَ لی بِالسَّعادَةِ، فَلا تَسْلُبْ مِنّی ما اَنَا فیهِ، وَ لاحَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللهِ الْعَلِیِّ الْعَظیمِ،

اَللّهمَّ اسْتَجِبْ لَنا وَ تَقَبَّلْهُ بِکَرَمِکَ وَ عِزَّتِکَ، وَ بِرَحْمَتِکَ وَ عافِیَتِکَ، وَ صَلَّی اللهُ عَلی مُحَمَّد وَ آلِهِ اَجْمَعینَ، و سَلَّمَ تَسْلیماً یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

💠 حضرت زینب(س) کدام عمل را در مسیر شام ترک نکرد :

امام سجّاد عليه‌السّلام فرمود: 

 إنَّ عَمَّتي زَينَبَ مَعَ تِلكَ المَصائبَ و المِحَنِ النّازِلَةِ بِها في طَرِيقِنا إلَى الشّامِ ما تَرَكَتْ نوافلها الليلیة.

عمّه ام زينب، با وجود همه مصيبت ها و رنج هايى كه در مسير شام به او روى آورد، حتّى يك شب نماز شب را ترک نکرد.

عوالم العلوم و المعارف والأحوال من الآيات و الأخبار و الأقوال، ج‌11، ص: 953

دعای_بیستم

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ ارْزُقْنِي صِحَّةً فِي عِبَادَةٍ ، وَ فَرَاغاً فِي زَهَادَةٍ ، وَ عِلْماً فِي اسْتِعْمَالٍ ، وَ وَرَعاً فِي اِجْمَالٍ.

خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا تندرستى ده تا بندگى كنم، و آسودگى بخش تا دل از اين جهان بردارم، و دانشى عنايت كن كه با عمل همراه گردد، و پارسايى‌اى ده با ميانه‌روى توأم باشد.

صحیفه سجادیه

💠زیارتنامه حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها

السَّلامُ عَلَى آدَمَ صِفْوَةِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَى نُوحٍ نَبِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَى مُوسَى كَلِيمِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَى عِيسَى رُوحِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَيْرَ خَلْقِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفِيَّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ خَاتَمَ النَّبِيِّينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَصِيَّ رَسُولِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا فَاطِمَةُ سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ السَّلامُ عَلَيْكُمَا يَا سِبْطَيْ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ وَ سَيِّدَيْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ سَيِّدَ الْعَابِدِينَ وَ قُرَّةَ عَيْنِ النَّاظِرِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ بَاقِرَ الْعِلْمِ بَعْدَ النَّبِيِّ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ الصَّادِقَ الْبَارَّ الْأَمِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ الطَّاهِرَ الطُّهْرَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَلِيَّ بْنَ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ التَّقِيَّ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدٍ النَّقِيَّ النَّاصِحَ الْأَمِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ السَّلامُ عَلَى الْوَصِيِّ مِنْ بَعْدِهِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى نُورِكَ وَ سِرَاجِكَ وَ وَلِيِّ وَلِيِّكَ وَ وَصِيِّ وَصِيِّكَ وَ حُجَّتِكَ عَلَى خَلْقِكَ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ فَاطِمَةَ وَ خَدِيجَةَ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ وَلِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا أُخْتَ وَلِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا عَمَّةَ وَلِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ ، السَّلامُ عَلَيْكِ عَرَّفَ اللَّهُ بَيْنَنَا وَ بَيْنَكُمْ فِي الْجَنَّةِ وَ حَشَرَنَا فِي زُمْرَتِكُمْ وَ أَوْرَدَنَا حَوْضَ نَبِيِّكُمْ وَ سَقَانَا بِكَأْسِ جَدِّكُمْ مِنْ يَدِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ أَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يُرِيَنَا فِيكُمُ السُّرُورَ وَ الْفَرَجَ وَ أَنْ يَجْمَعَنَا وَ إِيَّاكُمْ فِي زُمْرَةِ جَدِّكُمْ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ أَنْ لَا يَسْلُبَنَا مَعْرِفَتَكُمْ إِنَّهُ وَلِيٌّ قَدِيرٌ أَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ بِحُبِّكُمْ وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ أَعْدَائِكُمْ وَ التَّسْلِيمِ إِلَى اللَّهِ رَاضِياً بِهِ غَيْرَ مُنْكِرٍ وَ لَا مُسْتَكْبِرٍ وَ عَلَى يَقِينِ مَا أَتَى بِهِ مُحَمَّدٌ وَ بِهِ رَاضٍ نَطْلُبُ بِذَلِكَ وَجْهَكَ يَا سَيِّدِي اللَّهُمَّ وَ رِضَاكَ وَ الدَّارَ الْآخِرَةِ يَا فَاطِمَةُ اشْفَعِي لِي فِي الْجَنَّةِ فَإِنَّ لَكِ عِنْدَ اللَّهِ شَأْناً مِنَ الشَّأْنِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تَخْتِمَ لِي بِالسَّعَادَةِ فَلا تَسْلُبْ مِنِّي مَا أَنَا فِيهِ وَ لَا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ اللَّهُمَّ اسْتَجِبْ لَنَا وَ تَقَبَّلْهُ بِكَرَمِكَ وَ عِزَّتِكَ وَ بِرَحْمَتِكَ وَ عَافِيَتِكَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ أَجْمَعِينَ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

 ‌‌‎‎‎‎‌‌‎‎‎ ‎ ‌‎‎‎‎

▪️ زیارت حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام از راه دور

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْن َرَسُول ِرَبِ ّالْعالَمینَ

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ اَمیرِالْمُؤْمِنینَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْن َفاطِمَةَ الزَّهْراَّءِ

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا حَبیبَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا صِفْوَة َاللّهِ

اَلسَّلام ُعَلَیْکَ یا اَمینَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا حُجَّةَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا نُورَ اللّهِ

السَّلامُ عَلَیْکَ یا صِراطَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا بَیانَ حُکْمِ اللّهِ

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا ناصِرَ دینِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا السَّیِدُ الزَّکِىُّ

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الْبَرُّ الْوَفِىُّ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الْقاَّئِمُ الاْمینُ

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الْعالِمُ بِالتَّأویلِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الْهادِى الْمَهْدِىُّ

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الطّاهِرُ الزَّکِىُّ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا التَّقِیُ ّالنَّقِىُّ

السَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الْحَقُّ الْحَقیقُ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الشَّهیدُ الصِّدّیقُ

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا ابا مُحَمَّدٍ الْحَسَنَ بْنَ عَلِی وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَکاتُهُ

التماس دعا 

در زمان حکومت امام علی علیه السلام مدتی در کوفه باران نیامد. اهل کوفه نزد حضرت علی علیه السلام آمدند و از نیامدن باران شکایت کرده و گفتند: یا امیرالمؤمنین! از خداوند متعال برای ما باران بخواه! در آن هنگام علی علیه السلام به فرزندش حسین علیه السلام فرمود: فرزندم! برخیز و از خداوند متعال برای این مردم باران طلب کن!

امام حسین برخاسته و بعد از حمد و ثنای الهی و درود بر پیامبر گرامی اش صلی الله علیه و آله لب به دعا گشوده و فرمود:

«الَلَّهُمَّ مُعْطی الْخَیراتِ وَ مُنْزِلَ الْبَرکاتِ، ارْسِلْ السَّماءَ عَلَینا مِدْراراً وَ اسْقِنا غَیثَاً مِغْزاراً واسِعَاً غَدَقَاً مُجَلَّلًا سَحّاً سُفُوحاً ثَجّاجاً، تُنَفَّسُ بِهِ الضَعْفُ مِنْ عِبْادِک وَ تُحْیی بِهِ الْمَیتَ مِنْ بِلادِک آمین یا رَبِّ الْعالَمِین»؛

پروردگارا! ای بخشنده خیر و نیکی ها و فرستنده برکات! ما را از باران آسمان سیراب کن؛ بارانی فراوان، فراگیر، انبوه، پر وسعت، ریزان، روان و شکافنده زمین های خشک و تشنه که به وسیله آن دست بندگان ناتوانت را بگیری و زمین های مرده را زنده سازی آمین رب العالمین.

امام هنوز دعای خود را تمام نکرده بود که ناگهان باران رحمت خداوند، شهر کوفه و اطراف آن را فراگرفت. یکی از اعراب بادیه نشین که از اطراف کوفه می آمد، گزارش داد که در اثر ریزش باران رحمت الهی، در درّه ها و تپه های اطراف و در داخل نهرها و رودخانه ها آب جاری شده است.[1]

پی نوشت:

[1] بحارالانوار، ج 44، ص 187.

​“حديثِ قدسي”

وقتی خداوند، مانع عبادت میشود خداى عزوجل ميفرمايد: …و یکی از بندگانم شخصی است که شبها به خاطر من، نماز شب می خواند. اما من يك شب یا دو شب، او را از خواب بیدار نمی کنم، به خاطر نظر لطفى كه به او دارم. وقتی او از عبادت محروم می شود، خود را سرزنش ميكند. در صورتيكه اگر او را واگذارم تا هر چه خواهد عبادتم كند، او را خودبينى فرا گيرد و همان خودبينى، او را نسبت به اعمالش فريفته سازد و هلاکش می کند.

وقتی او از خود راضى شود، گمان می كند حق عبادت من را به جا آورده. و آن هنگام از من دور می شود در حالی که خودش خیال می كند به من نزديك است! پس كسانيكه اعمالى بخاطر ثواب من انجام ميدهند، نبايد به آن اعمال تكيه كنند، زيرا آنها هر چقدر هم که كوشش كنند و عُمر خود را در راه عبادتم بگذرانند، باز هم مقصر باشند و با عبادت خود به حقيقت عبادتم نمی رسند.

تنها بايد به رحمتم اعتماد كنند و به فضلم شادمان باشند و حُسن ظن داشته باشند.

اصول كافى، جلد ۳ ، صفحه ۱۰۰

امام جواد (علیه السلام)

عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ سَهْلٍ قَالَ: كَتَبْتُ إِلَی‌ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَلِّمْنِي شَيْئاً إِذَا أَنَا قُلْتُهُ كُنْتُ مَعَكُمْ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ قَالَ فَكَتَبَ بِخَطٍّ أَعْرِفُهُ أَكْثِرْ مِنْ تِلاَوَةِ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ وَ رَطِّبْ شَفَتَيْكَ بِالاِسْتِغْفَارِ .

اسماعيل بن سهل گويد: به امام جواد عليه السّلام نامه‌ای‌ نوشتم كه دعائی‌ به من بياموز كه چون بخوانم در دنيا و آخرت با شما باشم،گويد حضرت در پاسخ نوشت بخطّی‌ كه شناختم از آن حضرت عليه السّلام است: «سورۀ« إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ‌» » را بسيار تلاوت كن و لبهای‌ خود را به ذكر استغفار تر و تازه گردان .

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال ج ۱، ص ۱۶۵

​ یا أَبَا الْقاسِمِ، یَا رَسُولَ‌اللّٰهِ، یَا‌إِمامَ الرَّحْمَةِ، یَا سَیِّدَنا وَ مَوْلَانَا إِنَّا تَوَجَّهْنا وَ اسْتَشْفَعْنا‌ وَ‌ تَوَسَّلْنا بِکَ‌ إِلَی اللّٰهِ وَ قَدَّمْناکَ بَیْنَ یَدَیْ حَاجاتِنا، یَا وَ جِیهاً عِنْدَ اللّٰهِ اشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّٰهِ؛

 یا أَبا مُحَمَّدٍ، یَا حَسَنَ‌بْنَ‌عَلِیٍّ، أَیُّهَا‌ الْمُجْتَبیٰ، یَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، یَا حُجَّةَ اللّٰهِ عَلیٰ خَلْقِهِ، یَا سَیِّدَنا وَ مَوْلانا إِنَّا تَوَجَّهْنا وَ اسْتَشْفَعْنا وَ تَوَسَّلْنا‌ بِکَ‌إِلَی اللّٰهِ وَقَدَّمْناکَ بَیْنَ یَدَیْ حاجاتِنا، یَا‌وَجِیهاً عِنْدَ اللّٰهِ اشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّٰهِ؛

◾️رحلت جانسوز پیامبر اکرم صلی اللّه‌ علیه و آله و شهادت‌ کریم اهل‌ بیت امام حسن‌ مجتبی علیه السلام تسلیت باد

​ دعای عجیب و فوق العاده امام صادق علیه‌السلام برای زائران امام حسین علیه‌السلام

 راوی می‌گويد: به نزد امام صادق علیه‌السلام آمدم در حالی که او در نمازگاهش در خانه بود؛ پس نشستم تا نمازش را به پایان برسد، و شنيدم كه در نمازش با پروردگار چنین مناجات می کرد:

اى خدایی که ما [اهل بیت] را به ارجمندى ويژه داشتى، به ما وعده شفاعت دادى، پيام رسالت را بر عهده ما نهادى، ما را ميراث‏داران پيامبران قرار دادى، پيامبرى را با ما به پايان بردى، ما را براى جانشينى و وصايت پيامبر ويژه داشتى، علم گذشته و آینده را به ما ارزانى فرمودى، و دل‏هاى مردمان را شيفته ما ساختى!

من و برادرانم و زيارت کنندگان مزار امام حسين را ببخشاى:

آنان كه به سبب اشتياق در نيكى به ما و اميد به پاداش هايى كه در دوستى و پيوند با ما نزد توست، و براى شادمان نمودن پيامبر تو و پذيرفتن فرمان ما و خشمگين ساختن دشمنان ما، و برای خوشنودی و رضایت تو، دارايى خويش را انفاق نموده و به سوى ما رهسپار شده اند،

 پس آنان را از جانب ما پاداش ده،

 شب و روز، ايشان را حفظ نما،

 در نبودشان ميان خانواده و فرزندان آنان به خوبی جانشين شو،

 همراه آنان باش، و شرّ هر گردن‏کش مخالف حق و هر آفريده ناتوان و توانمندی و شرّ شيطان هاى انس و جنّ را از آنان دور فرما،

 و برترين پاداشى را كه به سبب غربت از وطن هايشان و برگزيدن ما بر فرزندان و خانواده ها و خويشانشان آرزو دارند به آنان ارزانى فرما، 

 خداوندا! به راستى دشمنان ما بر آنان بخاطر این سفر خرده‏ مى گيرند (و آنرا نامعقول می شمرند)، ولی اين خرده گيرى آنان را از راهسپارى به سوى ما باز نداشته است.

 پس بر رخسارهايى كه آفتاب رنگش را دگرگون ساخته رحم آور

 و بر اين گونه‌ها كه بر روى مزار امام حسين ع نهاده شده رحم آور

 و بر اين چشم ها كه به خاطر مهرورزى به ما اشك از آن جارى شده رحم آور

 و بر اين دل ها كه در مصیبت ما بی تاب گشته و سوخته رحم آور

 و بر اين ناله ها كه براى ما سر می دهند رحم آور. 

 خداوندا! اين جان‏ها و پيكرها را به تو سپردم تا در روز تشنگى قیامت از حوض كوثر سيرابشان نمايى، 

 پس حضرت پيوسته در سجده اين دعا را زمزمه می فرمود، 

 پس آنگاه كه دعايش را به پايان برد عرض كردم: فدايت گردم! اگر اين دعايى را كه از شما شنيدم از آنِ كسى بود كه خدا را نمی شناخت، بی گمان می پنداشتم كه آتش دوزخ هرگز او را نمی سوزاند!

حضرت فرمود: آنان كه در آسمان براى زيارتگران امام حسين ع دعا می كنند، بیشتر از كسانى هستند كه در زمين بر آنان دعا می نمايند.

 زيارت او را از ترس هيچ كسی(ظالمی) وا مگذار و رها مكن؛ 

 زيرا هر كه زيارت آن حضرت را از ترس ديگران وا گذارد، [پس از مرگ] به اندازه اى حسرت می خورد كه آرزو می كند كه به زیارتش می رفت ولو در این راه کشته می شد.

 آيا دوست ندارى خداوند پيكر تو را در ميان گروهى ببيند كه پيامبر خدا ص آنان را دعا می فرمايد؟

 آيا دوست ندارى كه فردا در روز رستاخيز در زمره كسانى باشى كه فرشتگان دست آنان را به مهربانی می فشرند؟

 آيا دوست ندارى فردا در رستاخيز در زمره كسانى قرار گیری كه گناهى ندارند تا به آن بازخواست گردند؟

 آيا دوست ندارى كه فردا در رستاخيز در زمره كسانى باشى كه پيامبر خدا ص دست آنان را به مهر و دوستى می فشرد؟
 منبع: به سند معتبر در ثواب الاعمال (و نیز کتب کافی و کامل الزیارات و مزار کبیر)