مهنــا
تعریف زنـدگی در یک کلمه:زنـدگی آفرینش است.
✨الهی✨
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
بار خدایا ! تاکی میان من و تو ، منی و مائی بود.
منی از میان بردار تا منیت من تو باشد و من هیچ نباشم.
الهی ، تا با توام بیشتر از همه ام و چون با خودم ، کمتر از همه ام .
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
زندانی در گذشته
سه شنبه 05/07/28
بعضی آدم‌ها را در گذشته‌شان زندانی می‌کنیم!
محمدرضا حدادپور جهرمی
یک رفتار عجیب در روابط انسانی وجود دارد که شاید کمتر به آن توجه کرده باشیم.
ما گاهی اشتباهات خودمان را با شرایط توضیح می‌دهیم، اما اشتباهات دیگران را با شخصیتشان!
اگر خودمان تندی کنیم، می‌گوییم خسته بودیم. اگر دیگری تندی کند، می‌گوییم آدم بداخلاقی است.
اگر خودمان تصمیم نادرستی بگیریم، از فشارها و محدودیت‌ها سخن می‌گوییم؛ اما وقتی دیگری اشتباه می‌کند، ممکن است نتیجه بگیریم که اساساً انسان بی‌تدبیری است.
اینجا اتفاق خطرناکی می‌افتد:
ما برای خودمان حقِ تغییر قائل هستیم، اما گاهی دیگران را به نسخه‌ای قدیمی از شخصیتشان محکوم می‌کنیم.
جوانی که سال‌ها پیش خطایی کرده، هنوز با همان خطا شناخته می‌شود. کارمندی که یک‌بار شکست خورده، دیگر مسئولیت مهمی دریافت نمی‌کند. فرزندی که در نوجوانی سرکش بوده، حتی پس از سال‌ها تلاش برای اصلاح رفتار، همچنان متهم ردیف اول خانواده است!
انگار بعضی آدم‌ها هرقدر هم تغییر کنند، اجازه ندارند از گذشته خودشان جلوتر بروند.
قرآن کریم در آیه یازدهم سوره حجرات، مؤمنان را از عیب‌جویی و لقب‌های ناخوشایند نهی می‌کند:
«وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ».
به نظرم یکی از لطیف‌ترین پیام‌های اجتماعی این آیه آن است که انسان را نباید در یک عنوان تحقیرآمیز خلاصه کرد.
البته این سخن به معنای نادیده‌گرفتن خطاها نیست. اعتمادِ ازدست‌رفته با یک عذرخواهی بازنمی‌گردد و برخی مسئولیت‌ها نیازمند بررسی دقیق سابقه و رفتار افرادند.
👈 اما میان به‌خاطر سپردن خطا و محروم‌کردن انسان از امکان اصلاح تفاوت بزرگی وجود دارد.
عدالت اقتضا می‌کند گذشته افراد را ببینیم؛ انصاف اقتضا می‌کند اجازه ندهیم گذشته، تمام حقیقت امروز آنها را بپوشاند.
این مسئله در تربیت فرزند، مدیریت سازمان و حتی سیاست‌گذاری اجتماعی اهمیت دارد.
جامعه‌ای که برای جبران خطا هیچ مسیر معتبری پیش‌بینی نکند، ممکن است ناخواسته انگیزه اصلاح را تضعیف کند.
و خانواده‌ای که مدام اشتباهات قدیمی فرزندش را یادآوری می‌کند، شاید متوجه نباشد که دارد تصویری از او می‌سازد که خودش سال‌هاست برای تغییر آن تلاش می‌کند.
امروز یک تمرین کوچک انجام دهیم.
به کسی فکر کنیم که هنوز او را با اشتباهی قدیمی می‌شناسیم.
از خودمان بپرسیم: «اگر این انسان واقعاً تغییر کرده باشد، من از کجا خواهم فهمید؟ اصلاً فرصتی برای دیدن تغییرش گذاشته‌ام؟»
و این جمله را به خاطر بسپاریم:
بعضی آدم‌ها برای بهترشدن فقط به فرصت نیاز ندارند؛ به کسانی نیاز دارند که حاضر باشند بهترشدنشان را باور کنند.
سرانجام کوتاهی
سه شنبه 05/07/28
امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام:
النَّارُ غَايَةُ الْمُفَرِّطِينَ
دوزخ، سرانجام کوتاهی کنندگان است.
تصنیف غرر / ۳۳۲۶
خوش بحال کسی که ...
دوشنبه 05/07/27
امیرالمؤمنین علیه‌السلام:
«طُوبَى لِمَنْ أَنْفَقَ الْفَضْلَ مِنْ مَالِهِ وَأَمْسَكَ الْفَضْلَ مِنْ كَلَامِهِ.»
خوشا به حال کسی که
◻️زیادی مالش را انفاق کند و
◻️زیادی گفتارش را نگه دارد.
بحارالأنوار، جلد ۶۸، صفحه ۲۸۳
فهم راه
دوشنبه 05/07/27
آیت الله جوادی آملی:
يك وقت است كسی درس می‌خواند، برای اينكه خودش را نشان بدهد، او از همان اول بيراهه رفته است.
ما دو تا راه، برای اينكه ببينيم فهميديم يا نفهميديم داريم:
يك راه ظاهری دارد كه اگر از ما امتحان گرفتند، يا رساله ای خواستيم بنويسيم، آن اساتيد بپذيرند؛ اين راه ظاهری و دنيايی است و اين به درد دنيا می‌خورد.
يك راه واقعی و اساسی است،
اگر متواضع‌تر، خاضع‌تر و عابدتر شديم، خدا را شكر كنيم كه فهميديم. اصلاً علم آن است كه آدم را متواضع كند، علم آن است كه آدم را خاضع و عابد كند، اين يك راه خوبی است.
دروی کنید...
دوشنبه 05/07/27
وَ اجْتَنِبُوا کُلَّ أَمْر کَسَرَ فِقْرَتَهُمْ، وَ أَوْهَنَ مُنَّتَهُمْ مِنْ تَضَاغُنِ الْقُلُوبِ، وَ تَشَاحُنِ الصُّدُورِ، وَ تَدَابُرِ النُّفُوسِ، وَ تَخَاذُلِ الاَْيْدِي.
«از هر کارى که ستون فقرات آنها (گذشتگان)را در هم شکست و قدرتشان را سست کرد اجتناب کنيد.از کينه هاى درونى، بدخواهى، پشت به هم کردن و دست از يارى هم برداشتن بود»
نهج البلاغه خطبه_192
تاخیر در توبه
دوشنبه 05/07/27
رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله:
«إِنَّ أَكْثَرَ صِيَاحِ أَهْلِ النَّارِ مِنَ التَّسْوِيفِ.»
بیشترین فریاد جهنّمیان از به تأخیر انداختن توبه است.
جامع‌السعادات، جلد۳، صفحه۴۶
کلام معصوم
یکشنبه 05/07/26
رسول خدا (ص) فرمودند:
إنّ مَثَلَ أهلِ بَيتي في اُمّتي كمَثَلِ سَـفينَةِ نُوحٍ في قَومِهِ؛ مَن رَكِبَها نَجا و مَن تَرَكَها غَرِقَ
مَثَل اهل بيت من در ميان امّتم، مَثَل كشتى نوح است در ميان قوم او؛ كه هر كس سوار آن شد نجات يافت و هر كه رهايش كرد غرق شد.
الاحتجاج ج 1 ص 361
دعا کن اما...
یکشنبه 05/07/26
ضرب المثل ناب و آموزنده
دعا کن،
اما شترت را هم ببند!
تا حالا به این فکر کرده‌ای که چرا دعا کردن
، به‌تنهایی برای رسیدن به خواسته‌هایمان کافی نیست؟
این عبارت،
مفهومی زیبا در دل خود دارد:
توکل،
جایگزین تلاش نیست؛
بلکه همراه آن است.
در روایت مشهور این حکایت،
مردی شترش را بدون بستن رها می‌کند و می‌گوید به خدا توکل کرده است.
اما پیامبر اسلام (ص) به او می‌آموزد که ابتدا شترش را ببندد و سپس توکل کند.
خداوند در سورهٔ نجم،
آیهٔ ۳۹ می‌فرماید:
«وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ»
ترجمه:
«و اینکه برای انسان،
جز حاصل تلاش او نیست.»
آما نتیجه‌ی اخلاقی
این ضرب المثل این است خواستم بگم دوست عزیز و بزرگوار
دعا کن،
امید داشته باش و به خدا توکل کن؛
اما سهم خودت را هم در رسیدن به خواسته‌هایت ادا کن.
برای موفقیت در تحصیل، کار،
زندگی و حتی رسیدن به آرامش،
باید در کنار امید،
قدمی هم برداری.
گاهی ما منتظر معجزه‌ایم،
درحالی‌که نخستین قدم در مسیر آن،
در دستان خودمان است.
اخلاص
شنبه 05/07/25
خالص کردن عمل، فقط برای خدا
حکایت اخلاص مرحوم حاج ملاهادی سبزواری
نقل است که مرحوم حاج ملاهادی سبزواری رضوان‌الله‌علیه برای عیادت بیماری می‌رفت و عده‌ای نیز همراه ایشان بودند.
نزدیک منزل بیمار که رسید، بازگشت و وارد منزل نشد.
اطرافیان پرسیدند: «آقا، چرا تا اینجا آمدید و حالا برمی‌گردید؟»
ایشان پاسخ داد:
«خطوری به قلبم رسید که اگر بیمار مرا ببیند، از من خوشش خواهد آمد و با خود خواهد گفت: سبزواری چه انسان والا و بزرگی است که به عیادت من آمده است! اکنون برمی‌گردم تا زمانی که اخلاص اولیه را بازیابم و این بار تنها برای رضای خدا به عیادت بیمار بروم.»
این حکایت، یادآور اهمیت مراقبت از نیت و پرهیز از آمیخته‌شدن اعمال نیک با خودنمایی و جلب توجه مردم است.
منابع حکایت
۱. کتاب «در محضر استاد حسن زاده آملی»، صفحهٔ ۲۳
۲. نشریهٔ «پرتو سخن»، ۲۷ شهریور ۱۳۹۲
