مهنــا

💠زیارتنامه حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها

السَّلامُ عَلَى آدَمَ صِفْوَةِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَى نُوحٍ نَبِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَى مُوسَى كَلِيمِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَى عِيسَى رُوحِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَيْرَ خَلْقِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفِيَّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ خَاتَمَ النَّبِيِّينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَصِيَّ رَسُولِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا فَاطِمَةُ سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ السَّلامُ عَلَيْكُمَا يَا سِبْطَيْ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ وَ سَيِّدَيْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ سَيِّدَ الْعَابِدِينَ وَ قُرَّةَ عَيْنِ النَّاظِرِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ بَاقِرَ الْعِلْمِ بَعْدَ النَّبِيِّ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ الصَّادِقَ الْبَارَّ الْأَمِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ الطَّاهِرَ الطُّهْرَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَلِيَّ بْنَ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ التَّقِيَّ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدٍ النَّقِيَّ النَّاصِحَ الْأَمِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ السَّلامُ عَلَى الْوَصِيِّ مِنْ بَعْدِهِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى نُورِكَ وَ سِرَاجِكَ وَ وَلِيِّ وَلِيِّكَ وَ وَصِيِّ وَصِيِّكَ وَ حُجَّتِكَ عَلَى خَلْقِكَ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ فَاطِمَةَ وَ خَدِيجَةَ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ وَلِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا أُخْتَ وَلِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا عَمَّةَ وَلِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ ، السَّلامُ عَلَيْكِ عَرَّفَ اللَّهُ بَيْنَنَا وَ بَيْنَكُمْ فِي الْجَنَّةِ وَ حَشَرَنَا فِي زُمْرَتِكُمْ وَ أَوْرَدَنَا حَوْضَ نَبِيِّكُمْ وَ سَقَانَا بِكَأْسِ جَدِّكُمْ مِنْ يَدِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ أَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يُرِيَنَا فِيكُمُ السُّرُورَ وَ الْفَرَجَ وَ أَنْ يَجْمَعَنَا وَ إِيَّاكُمْ فِي زُمْرَةِ جَدِّكُمْ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ أَنْ لَا يَسْلُبَنَا مَعْرِفَتَكُمْ إِنَّهُ وَلِيٌّ قَدِيرٌ أَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ بِحُبِّكُمْ وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ أَعْدَائِكُمْ وَ التَّسْلِيمِ إِلَى اللَّهِ رَاضِياً بِهِ غَيْرَ مُنْكِرٍ وَ لَا مُسْتَكْبِرٍ وَ عَلَى يَقِينِ مَا أَتَى بِهِ مُحَمَّدٌ وَ بِهِ رَاضٍ نَطْلُبُ بِذَلِكَ وَجْهَكَ يَا سَيِّدِي اللَّهُمَّ وَ رِضَاكَ وَ الدَّارَ الْآخِرَةِ يَا فَاطِمَةُ اشْفَعِي لِي فِي الْجَنَّةِ فَإِنَّ لَكِ عِنْدَ اللَّهِ شَأْناً مِنَ الشَّأْنِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تَخْتِمَ لِي بِالسَّعَادَةِ فَلا تَسْلُبْ مِنِّي مَا أَنَا فِيهِ وَ لَا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ اللَّهُمَّ اسْتَجِبْ لَنَا وَ تَقَبَّلْهُ بِكَرَمِكَ وَ عِزَّتِكَ وَ بِرَحْمَتِكَ وَ عَافِيَتِكَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ أَجْمَعِينَ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

 ‌‌‎‎‎‎‌‌‎‎‎ ‎ ‌‎‎‎‎

‌

◽️زوّار تو را بهشت مأواست

◽️آرامگـه تو عرش اعلاسـت

——————————

 زیارت حضرت معصومه علیها السلام، کیمیایی است که تمام گناهان را پاک می کند و انسان را طلای نابی می کند که ورود بهشت بر او حتمی و واجب می شود.

 آیت الله العظمی وحید خراسانی

📩 پیام رهبر معظم انقلاب در پی ارتحال حضرت آیت‌الله‌العظمی شبیری

🗯 رهبر معظم انقلاب ارتحال حضرت آیت‌الله‌العظمی شبیری رضوان‌الله‌تعالی‌علیه، فقیه عالی‌مقام و از محققین تراز اول شیعه را تسلیت گفتند.

متن پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای به این شرح است:

📝 بسم الله الرحمن الرحیم

▪️خبر تأسف‌بار ارتحال استاد معظم، فقیه عالی‌مقام حضرت آیت‌الله‌العظمی شبیری رضوان‌الله‌تعالی‌علیه واصل شد. این عالم بزرگوار همهٔ عمر شریف خود به‌جز چند سال اوّل طفولیّت را در مسیر تعلّم و تعلیم و تحقیق گذراندند و همواره از سوی هم‌ترازانِ سِنّی و دوره‌ای و اساتید به‌عنوان شخصی محقّق و ژرف‌نگر قلمداد می‌شدند. تسلّط ایشان بر فنون مختلف مربوط به استنباط احکام شرعی با ظرائف و لحاظ دقائق همراه بود. مجالس درس آن بزرگوار حتّی وقتی‌که عدد حضّار آن از چند نفر تجاوز نمی‌کرد، به‌عنوان مجالس تتبّع و تدقیق شناخته می‌شد و بحق چنین بود.

▪️بحمدالله در حدود کمی بیش از سه دههٔ اخیر، عدّهٔ زیادی این توفیق را یافتند تا از وجود مغتنم ایشان در حدّ ظرفیت خود بهره ببرند و برای محافل علمی و تدریس خود توشه بردارند. محضر ایشان، محضر اِفاده و استفاده بود حتّی آن وقتی‌که قدم‌زنان بعد از درس به‌سوی بیت شریف می‌رفتند. غیر از وجههٔ مسلّم علمی، رفتار متواضعانه و پدرانهٔ ایشان با طلّاب و فضلا هم امری مشهود و درس‌آموز بود. 

▪️بی‌شک فقدان این شخصیّت ممتاز، خللی در ردیف محقّقین تراز اوّل شیعه در عصر حاضر ایجاد نموده است که شاید جبران آن مدّتها به‌طول انجامد. بنده این مصیبت را به سرورمان عجّل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشّریف و حوزات علمیّه و بالخصوص شاگردان و علاقمندان و بالاخص بیت شریفِ عالِم و فاضل‌پرور ایشان تسلیت عرض نموده و از محضر حضرت حق جل‌ّو‌علا، علوّ درجات برای آن بزرگوار مسئلت دارم. 

✍🏼 سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای

🗓 ۳۱/شهریور/۱۴۰۵

💻 Rahbar.ir  | 📲 @Rahbar_ir

«مبانی حدیثی و تلاش‌های علمی آیت‌الله سید موسی شبیری زنجانی در پاسداشت میراث حدیثی شیعه»

مرحوم آیت‌الله سید موسی شبیری زنجانی از فقیهان برجسته‌ای بودند که بخش چشم‌گیری از عمر پربرکت خویش را وقف پاسداشت و احیای میراث حدیثی شیعه کردند. رویکرد ایشان در حدیث‌پژوهی، بر تمایز میان مبانی متقدمین و متأخرین استوار بود و همین تمایز، بنیاد بسیاری از داوری‌های حدیثی و رجالی ایشان را شکل می‌داد.

از مهم‌ترین مبانی ایشان، تفکیک اصطلاحات متداول میان محدثان متقدم و متأخر در حوزه اعتبارسنجی حدیث بود. ایشان بر این باور بودند که «صحیح» در اصطلاح قدما، ناظر به موثوق‌الصدوری و مورد اعتماد بودن صدور روایت است، حتی اگر راوی آن حدیث واجد شرایطی مانند عدالت و امامی مذهب بودن نباشد؛ در حالی که متأخرین صحت را به لحاظ احوال خود راوی و با شرط وثاقت بالمعنی‌الاخص می‌سنجند. این تفکیک اصطلاح به ایشان این امکان می‌داد تا در ارزیابی روایات، به جای تکیه بر معیارهای متأخرین، به قرائن و ملاک‌های صحت سنجی متقدمین بازگردند و از این رهگذر، بسیاری از روایاتی را که به‌ظاهر ضعیف می‌نمودند، در چارچوب اصلی خود بازخوانی کنند.

در حوزه علم رجال، ایشان رویکردی طریقی و ابزارمحور داشتند. از منظر آیت الله شبیری، علم رجال به خودی خود موضوعیت نداشت، بلکه ابزاری برای اثبات صحت صدور حدیث و مقدمه‌ای برای اثبات حجیت و تبیین دلالت آن به شمار می‌رفت. بر همین اساس، معیارهای جدیدی برای توثیق راویان ارائه کردند. از جمله، «تصحیح سند» توسط متقدمین را به عنوان قرینه‌ای بر وثاقت راوی نزد این گروه پذیرفتند، با این استدلال که اکثریت قدما ثقه‌ محور بوده و احراز وثاقت را لازم می‌دانستند؛ لذا تصحیح آنان پرده از وثاقت راویان سند برمی‌داشت. همچنین «افتاء» بر پایه یک روایت را در صورت احراز شرایطی مانند عدم تضعیف معتبر راوی، تکرار فتوا در ابواب مختلف و عدم وجود قرائن خلاف صدور، نشانه‌ای از وثاقت راوی نزد صاحب فتوا می‌شمردند. ایشان همچنین نظریه «دلالت اکثار بر وثاقت» را با تعریفی گسترده‌تر از دیگران مطرح کردند؛ به این بیان که اگر راوی ثقه و جلیل‌القدری که عادت به نقل از ضعفاء ندارد، به فراوانی از یک راوی ناشناخته نقل روایت کند، فراوانی نقل او کاشف از وثاقت استاد در نزد راوی مکثِر است.

بارزترین جلوه تلاش علمی مرحوم شبیری در پاسداشت حدیث شیعه، اهتمام بی‌نظیر ایشان به نسخه‌های خطی و آسیب‌شناسی اسناد بود. ایشان بر این باور بودند که اکتفا به نسخه‌های چاپی، چه بسا محقق را از حقیقت دور نگه‌می‌دارد؛ از این‌رو نسخه‌های خود از کتب اربعه را با مخطوطات کهن و معتبر مقابله کردند. روش ایشان در کشف تحریفات اسناد، غالباً با بررسی و مقایسه نسخ معتبر خطی آغاز شده و سپس با مشاهده اختلاف میان آن‌ها و حصول علم اجمالی به وقوع تحریف، با تکیه بر دانش طبقات و اقامه شواهد و مؤیدات، به کشف تحریف می‌انجامید. ایشان تعلیقاتی بر کتب حدیثی، به‌ویژه درباره سند آن‌ها و بالأخص در کتب اربعه، نگاشتند؛ دو تعلیقه بر رجال شیخ طوسی، تعلیقات بر رجال نجاشی و فهارس رجالی از دیگر آثارشان در حوزه علوم حدیث است. ایشان همچنین در تعلیقات خود بر «جامع احادیث شیعه»، به‌ویژه کتاب حج، بر بسیاری از احادیث، حاشیه‌های متنی و سندی ارزشمندی نگاشتند.

تلاشهای حدیثی ارزشمند این فقیه برجسته سبب شد تا حوزه علمیه در نیم‌قرن اخیر شاهد پویایی و بالندگی هر بیشتر پژوهش‌های حدیثی باشد تا آنجا که می‌توان گفت در این سالها بسیاری از نظریات نوآورانه رجالی و فقه الحدیثی که در قالب کتاب یا مقاله عرضه می‌شوند، ریشه در دروس خارج یا تألیفات حدیثی مرحوم آیت الله سید موسی شبیری زنجانی(رضوان الله تعالی علیه) دارند و توسط این عالم ژرف‌اندیش پایه ریزی شده ‌اند.

صلوات خاصه امام حسن عسکری علیه‌السلام

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْبَرِّ التَّقِيِّ، الصَّادِقِ الْوَفِيِّ، النُّورِ الْمُضِيءِ، خازِنِ عِلْمِكَ، وَالْمُذَكِّرِ بِتَوْحِيدِكَ، وَوَلِيِّ أَمْرِكَ، وَخَلَفِ أَئِمَّةِ الدِّينِ الْهُداةِ الرَّاشِدِينَ، وَالْحُجَّةِ عَلَىٰ أَهْلِ الدُّنْيا، فَصَلِّ عَلَيْهِ يَا رَبِّ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ أَحَدٍ مِنْ أَصْفِيائِكَ وَحُجَجِكَ وَأَوْلادِ رُسُلِكَ يَا إِلٰهَ الْعالَمِينَ.

میلاد باسعادت حضرت امام حسن عسکری علیه السلام مبارک باد.

آن حضرت فرمود:
لَیْسَتِ العِبادةُ کثرةَ الصِّیامِ و الصَّلاةِ، و اِنَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التّفکُّرِ فی امرِ الله

عبادت به زیاد نماز خواندن و به زیاد روزه گرفتن نیست؛ همانا عبادت، فکر کردن در کارهای الهی است.

(تحف العقول، ص ۵۱۸)

 عبادت، هدف و غرض نهایی از خلقت است.
وَ مَا خَلقتُ الجنَّ و الإنسَ إلّا لِیعبُدون 

ذاریات، آیهٔ ۵۶

معنای عبادت، نهایت تذلّل، انقیاد، رام شدن، غایت خضوع، تعظیم و تسلیم در مقابل خداوند متعال است و این حالت و صفت، امری است قلبی که معلول معرفت خدا می باشد.

علی علیه السلام فرمود:
ان اول عباده الله معرفته
یعنی اولین عبادت خداوند معرفت اوست.
 بنابراین اصل عبادت، عبادت قلبی است (عبادت  جوانحی)؛ مثل تفکر و تعقل و معرفت و نیت صادقه؛ و تا آن حالت خضوع و خشوع نباشد عبادت اعضا (عبادت جوارحی) مثل نماز و روزه و خدمت به مردم، مفید فایده و مانع از گناه و معصیت و ناهی از فحشا و منکر نخواهد بود.

“سفارش آن حضرت در زمان غیبت”

امام حسن عسکری “ع” در ضمن نامه ای به ابن بابویه قمی فرمودند:

عَلَيْكَ بِالصَّبْرِ وَ انْتِظَارِ الْفَرَجِ فَإِنَّ النَّبِيَّ قَالَ: أَفْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِي انْتِظَارُ الْفَرَجِ، وَ لَا يَزَالُ شِيعَتُنَا فِي حُزْنٍ حَتَّى يَظْهَرَ وَلَدِيَ الَّذِي بَشَّرَ بِهِ النَّبِيُّ أَنَّهُ يَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا وَ قِسْطاً، كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً

تو را به صبر و پايدارى و انتظار فرج توصيه مى ‏كنم، زيرا پيامبر اكرم “صلی الله علیه و آله” فرمود: بهترين كارهاى امت من، انتظار فرج است. شيعيان ما همیشه در غم و اندوه به سر مى ‏برند (و همواره در رنج و زحمت بوده و خون دل خواهند خورد) تا زمانی که فرزندم ظهور كند، همان كسى كه پيامبر “صلی الله علیه و آله” بشارت آمدنش را داده است. او زمين را از عدل و داد پر مى ‏كند، همان گونه كه از ظلم و ستم پر شده است.
(بحارالانوار ج ۵۰ ص ۳۱۷)

اهمیت دعا برای تعجیل ‌فرج

 امام حسن عسکری علیه السلام به احمد بن اسحاق فرمودند:
وَالله لَيَغيبَنَّ غَيبَةً لايَنجو فيها مِنَ الهَلَكَةِ اِلّا مَن ثَبَّتَهُ اللّهُ عَزّوجلّ عَلي القَولِ بِاِمامَتِهِ و وَفَّقَهُ فيها لِلدُّعاءِ بِتَعجيلِ فَرَجِهِ.»
به‌خدا قسم غیبتی خواهد داشت که احدی از تباهی (دینش) در آن زمان نجات نمی یابد مگر آن کسی که خدای عزوجل او را در اعتقاد به امامت آن حضرت ثابت قدم بدارد و در زمان غیبت نسبت به دعا در تعجیل فرجِ ايشان توفیق عنایت فرماید.

( بحارالانوار، ۱۱۲/۱۰۲)

 استاد علی مومنی‌

امام حسن عسکری علیه‌السلام فرمود:

و اَللَّهِ لَيَغِيبَنَّ غَيْبَةً لاَ يَنْجُو فِيهَا مِنَ اَلْهَلَكَةِ إِلاَّ مَنْ ثَبَّتَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى اَلْقَوْلِ بِإِمَامَتِهِ وَ وَفَّقَهُ فِيهَا لِلدُّعَاءِ بِتَعْجِيلِ فَرَجِهِ؛

به‌خدا سوگند او (امام زمان علیه السلام) آنچنان غیبتى خواهد داشت كه در آن هیچكس از هلاكت رهایى نمى‌یابد، مگر کسانی که خداوند آن‌ها را بر اعتقاد به امامت او ثابت قدم نگه دارد و به دعا برای تعجیل فرج توفیقشان دهد.

كمال الدين، ج۲، ص۳۸۴

بسیاری از ما به اشتباه تصور می‌کنیم که انتخاب راه درست در زندگی باید با آرامش مطلق و بدون دغدغه همراه باشد، در حالی که مسیرهای تحول‌آفرین معمولاً با اضطرابِ تغییر، ابهام و تنهایی همراه هستند.

 خروج از الگوهای تکراری و گام برداشتن در مسیر ارزش‌های اصیل شخصی، نیازمند فروپاشیدن ساختارهای قدیمی است که این فرآیند ذاتاً با اصطکاک و سختی روانی همراه است.

 اگر در مسیر تغییر احساس خستگی و تردید می‌کنید، بدانید که این دشواری نشانه اشتباه بودن راه نیست، بلکه گواهی بر این است که شما در حال صعود به ارتفاعات جدید شخصیتی خود هستید.

ای کاش کوچه‌ها هنوز مثل قدیم بود

خیس بود و بوی نم میداد…

ای کاش عطر یاس آویزون شده از خونه‌ها

توی کوچه پس کوچه‌های شهر می‌پیچید؛

تا از بوی اونا سرمست بشیم و بی خیال دنیا…

ای کاش خونه‌ها

انقدر سر به فلک کشیده نبود…

همون خونه‌های حیاط داری بود

که به پشت بوم ختم‌ میشد…

ای کاش همه چیز همونجوری می‌موند..

 بنده قاطعانه اعلام میکنم که ارتکاب هر آنچه به‌ضرر انسجام اجتماعی باشد، ممنوع است.

بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب به‌ مناسبت هفته دولت | ۶/شهریور/۱۴۰۵

 Rahbar.ir