وقتی دل مؤمنی را شاد كنید، خدا از لطف، مَلکی را خلق می‌کند که آن ملک، شما را از بلاها و تصادفات و … حفظ ‌می‌كند. 

این که می‌بینید در برخی تصادفات بعضی‌ها محفوظ می‌مانند در حالی که به نفر کناری آن‌ها آسیب وارد می‌شود به سبب این است که آن شخصِ محفوظ مانده، در مسرّت اهل ایمان نقش داشته است.

 برگی از دفتر آفتاب، ص ١٨۴.

 حالا فکر کن اگه کاری کنم که دل امام زمان رو شاد بکنه، چی میشه …

زمان امام صادق عليه السّلام بود شخصى بنام ((نجاشى )) استاندار اهواز و فارس بود، يكى از كشاورزهاى قلمرو حكومت او به حضور امام صادق (ع ) آمد و عرض كرد: ((در دفتر مالياتى نجاشى ، مبلغى را به نام من نوشته اند، نجاشى ااز شيعيان شما است ، اگر لطف مى فرمائى نامه اى براى او بنويس تا ملاحظه مرا بكند)).

امام صادق (ع ) براى نجاشى نامه اى ، اين گونه نوشت :

بسم اللّه الرحمن الرحيم سّر اخاك يسّرك اللّه.

(بنام خداوند بخشنده مهربان ، برادر دينى خود را خوشحال كن ، خداوند ترا خوشحال مى كند).

هنگامى كه اين نامه به دست نجاشى رسيد، وقتى دريافت كه نامه امام صادق (ع ) است ، گفت : اين ، نامه امام صادق (ع ) است ، آن را بوسيد و به چشم كشيد و به حامل نامه گفت : ((حاجت تو چيست ؟)) او گفت : ((در دفتر مالياتى تو، مبلغى را به نام من نوشته اند)).

نجاشى گفت : ((آن مبلغ ، چه اندازه است ؟!))

او گفت : ده هزار درهم است .

نجاشى ، منشى خود را طلبيد، و جريان را به او گفت و به او دستور داد كه آن ماليات را بپردازد و نام آن كشاورز را در دفتر ماليات ، خط بزند، و سال آينده نيز همين كار را در مورد او انجام دهد.

پس از اين دستور، نجاشى به آن كشاورز گفت : ((آيا تو را خوشحال كردم ؟)).

او گفت : آرى فدايت شوم .

سپس نجاشى دستور داد يك كنيز و يك غلام و يك مركب و يك بسته لباس ‍ به او بخشيدند، و در مورد هر يك از آنها كه به او مى داند، نجاشى به او مى گفت :((آيا تو را خوشحال كردم ؟)).

او در پاسخ مى گفت : ((آرى فدايت گردم )).

تا آنجا كه نجاشى به او گفت : ((اين فرشى را كه روى آن هنگام دادن نامه مولايم امام صادق (ع ) نشسته بودم ، به تو بخشيدم ، برادر و با خود ببر و در نيازهايت مصرف كن .

آن كشاورز، خوشحال از نزد نجاشى بيرون آمد و سپس به حضور امام صادق (ع ) رسيد و جريان را به عرض آن حضرت رساند، و آن حضرت را خوشحال يافت ، عرض كرد: ((اى فرزند رسول خدا گويا رفتار نجاشى با من ، شما را خوشحال كرد؟)).

آن حضرت فرمود: ((آرى سوگند به خدا او خدا و رسولش را خوشحال كرد)).

داستان دوستان 

محمد مهدی اشتهاردی

بنا به نقل، امام كاظم عليه السّلام فرمودند: 

نسبت به هم نوع خود خیر و نیكی داشته باش، و سخن خوب و مفید بگو، و خود را  بی‌تفاوت و بی‌مسئولیّت قرار مده.

 أبْلِغْ خَیرا وَ قُلْ خَیرا وَلاتَكُنْ إمَّعَة.

تحف العقول، ص ٣٠٤

اگر نیکی کنید به خود نیکی کرده‌اید.

حُسنُ اللِّقاءِ يَزيدُ في تأكُّدِ الإخاءِ

برخورد خوب بر استحکام برادری می افزاید

غررالحكم حدیث ۴۸۲۷

امیرالمؤمنین علیه السلام :

الإحْسانُ ذُخْرٌ، و الكَريمُ مَن حازَهُ

نيكى كردن، گنج است و بزرگوار، كسى است كه مالك اين گنج شود

غررالحكم ،حدیث ۱۱۳۵

 حواست هست، اهل سبقت در خیرات را این ماه صبغهٔ الهی می‌زنند؟

تهیه و تولید: مرسلون

امام محمد باقر عليه السلام :

اِصطِناعُ المَعروفِ يَدفَعُ مَصارِعَ السّوءِ ، وكُلُّ مَعروفٍ صَدَقَةٌ وأهلُ المَعروفِ فِي الدُّنيا هُم أهلُ المَعروفِ فِي الآخِرَةِ وأوَّلُ مَن يَدخُلُ الجَنَّةَ أهلُ المَعروفِ

كار نيك ، از مرگ بد ، جلو مى گيرد و هر كار نيكى ، صدقه است و نيكوكاران در دنيا ، نيكان آخرتند و نخستين واردشوندگان به بهشت ، نيكوكارانند.

دعائم الاسلام جلد ۲، صفحه ۳۲۱.

امام حسين عليه السلام :

لا تَحتَسِبوا بِمَعروفٍ لَم تُعجِلوهُ

آن عمل خیری که در انجامش سرعت نداشته اید، کاری شایسته به حساب نیاورید

بحارالأنوار جلد ۷۸ ،صفحه ۱۲۱

امام علی عليه السلام :

 بِـرُّوا آباءَكُمْ يَبِـرُّكُمْ أَبْنـاؤُكُمْ

 به پدران خود خوبى كنيد، تا پسرانتان با شما خوبى كنند.

غررالحکم جلد ۳، صفحه ۲۶۷