در كتاب خرائج از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت ميكند كه فرمود:

موقعى كه اجل امام حسن عليه السّلام رسيد شديدا گريان شد و فرمود: من با يك هول و خوف به طرف يك امر بزرگى ميروم كه تاكنون نرفته‏ام،  سپس فرمود: اى حسينم! جسد مرا بالاى تابوت بگذار و بطرف قبر جدم رسول خدا   ببر تا با آن حضرت تجديد عهد نمايم، سپس جنازه‏ام را نزد قبر جده‏ام فاطمه بنت اسد بازگردان و در آنجا دفن كن.

اى پسر مادرم! اين گروه مخالف گمان ميكنند شما در نظر داريد مرا نزد جدم پيغمبر خدا دفن كنيد، لذا از شما جلوگيرى مينمايند، من تو را بخدا قسم ميدهم كه مبادا در باره دفن من بقدر يك خون حجامت خونريزى كنى!

موقعى كه امام حسين جنازه مبارك امام حسن را غسل داد و كفن كرد و بر فراز تابوت نهاد و متوجه قبر پيغمبر معظم اسلام   شد تا تجديد عهد نمايد مروان بن حكم با تابعين خود كه گروهى از بنى اميه بودند آمدند. مروان گفت: آيا جا دارد عثمان در دورترين نقطه مدينه دفن شود و حسن در جوار پيامبر خدا!؟ هرگز اين موضوع عملى نخواهد شد.

سپس عايشه كه بر استرى سوار بود آمد و گفت:
مرا با شما چه كار!؟ شما در نظر داريد شخصى را در خانه من داخل كنيد كه من او را دوست ندارم؟

ابن عباس به مروان گفت:
منظور ما اين نيست كه امام حسن را دفن كنيم …ما امام حسن را طبق وصيتى كه كرده در بقيع دفن خواهيم كرد

سپس ابن عباس متوجه عايشه شد و به وى گفت:

تَجَمَّلتِ تَبَغَّلتِ، وَ اِن عِشتِ تَفَيَّلت‏ِ  
لَكَ التّسع من الثُّمن، و بِالكُلِّ تَمَلَّكت‏ِ
   
شتر سوار شدى! استر سوار هم شدى و اگر زنده بمانى فيل سوار نيز خواهى شد(برای تخریب کعبه)
تو يك نهم از يك هشتم (اموال پيغمبر خدا را ميبرى)  در صورتى كه ميخواهى مالك همه ی آن شوى!

منبع
زندگانى حضرت امام حسن مجتبى عليه السلام ( ترجمه بحار الأنوار)،ص  165 

🔸اگر حدیث کساء بین مردم رایج شود، هیچ غم و اندوهی نمیماند.

🔸اگر این دعا در خانه و مغازه خوانده شود، واسطه مُسلم رزق است و بی برکتی و نکبت را دور میکند ، دعوا و جدل در خانه دور میشود و مهربانی حکم فرما میشود با خواندن این دعا.

🔸دستور این است که شما به هرگرفتاری و مصیبتی رسیدید به این دعا پناه ببرید.

🔸خیلی از صاحبان حقیقت در عالم با خواندن حدیث کساء و مداومت به زیارت عاشورا به مقاصد بالایی رسیده اند.

نکته‌ی اوّل: طبق آيات نوراني قرآن کريم، بهشتيان هر چه اراده کنند برايشان مهيّاست. (1)

نکته‌ی دوّم: بهشت دار جزاست و نه دار عمل.
امام علي علیه‌السلام می‌فرمایند: «وَ إِنَّ الْيَوْمَ عَمَلٌ وَ لَا حِسَابَ وَ غَداً حِسَابٌ وَ لَا عَمَل»؛ «دنيا دار عمل هست و نه جزا و آخرت محل جزاست و نه عمل». (2)

نکته‌ی سوّم: با توجه به اينکه، عالم آخرت با عالم دنيا کاملاً متفاوت است، درک کامل و وافي از فضاي بهشت و بهشتيان براي ما امکان‌پذیر نيست و نبايد انتظار داشته باشيم، شناختي دقيق از نعمت‌ها و پاداش‌های بهشت به دست بياوريم.
در روايتي از امام علي علیه‌السلام آمده است: «ِ فِيهِ مَا لَا عَيْنٌ رَأَتْ وَ لَا أُذُنٌ سَمِعَتْ وَ لَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَر»؛ «در بهشت نعمت هايي است که هيچ چشمي نديده و هيچ گوشي نشنيده و بر قلب کسي خطور نکرده است». (3)

نکته‌ی چهارم: بهشتيان پاک و طاهر هستند و جز پاکي و طهارت از آنان سر نمی‌زند. قرآن کريم در وصف بهشتيان می‌گوید: «لا يَسْمَعُونَ فيها لَغْواً وَ لا تَأْثيما، إِلاَّ قيلاً سَلاماً سَلاما»؛ «در آن (باغ‌های بهشتى) نه لغو و بيهودهاى مىشنوند نه سخنان گناه‌آلود، تنها چيزى كه می‌شنوند «سلام» است «سلام»». (4)

نتيجه اينکه: هرچند بهشتيان هر چه اراده کنند در اختيارشان قرار می‌گیرد و می‌توانند استفاده کنند ولي با توجه به پاکي و طهارتي که بر بهشتيان و بهشت حاکم است، جز خير، پاکي و صفا و صميميّت در بهشت حاکم نيست و اثري از گناه به معناي دنيوي و خستگي و پلشتي در بهشت وجود ندارد.
قرآن می‌فرماید: «لا يَمَسُّنا فيها نَصَبٌ وَ لا يَمَسُّنا فيها لُغُوب»؛ «نه در آن رنجى به ما می‌رسد و نه سستى و واماندگى». (5)

📚پی‌نوشت‌ها:
1. نحل/31
2. نهج البلاغة (للصبحي صالح)، ص: 84
3. الأمالي (للصدوق)، النص، ص: 542
4. واقعه/25-26
5. فاطر/35

۱. دروغ پردازان 

قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ

ﻣﺮﮒ ﺑﺮ ﺩﺭﻭﻍ ﭘﺮﺩﺍﺯﺍﻥ [ ﻛﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻟﻴﻞ ﻭ ﺑﻪ ﻧﺎﺣﻖ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺣﻘﺎﻳﻘﺶ ﺳﺨﻦ ﭘﺮﺍﻛﻨﻲ ﻣﻰ کنند.(ذاریات١٠) 

۲.کسانی که پیامبر را ساحر خواندند 

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ

ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻣﺮﮒ ﺑﺮ ﺍﻭ ﺑﺎﺩ ، ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺳﻨﺠﻴﺪ ؟(مدثر٢٠) 

۳. انسان کافر و ناسپاس 

قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَكْفَرَهُ

ﻣﺮﮒ ﺑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ، ﭼﻪ ﻛﺎﻓﺮ ﻭ ﻧﺎﺳﭙﺎﺱ ﺍﺳﺖ !(عبس١٧)

۴. آدم سوزان خندق 

قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ

ﻣﺮﺩﻩ ﺑﺎﺩ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺁﻥ ﺧﻨﺪﻕ [ ﻛﻪ ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻧﺪ . ](بروج٤) 

۵. منافقان 

هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ

ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺩﺷﻤﻦ ﻭﺍﻗﻌﻲ ﺍﻧﺪ ; ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﭙﺮﻫﻴﺰ ; ﺧﺪﺍ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻜﺸﺪ .(منافقون٤) 

۶. ابولهب

تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ

ﻧﺎﺑﻮﺩ ﺑﺎﺩ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺑﻮﻟﻬﺐ ، ﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﺑﺎﺩ ﺧﻮﺩﺵ(مسد١)

خداوند در آیه 59 سوره احزاب می فرماید:

يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنينَ يُدْنينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلاَبِيبِهِنَ‌ ذلِكَ أَدْنى‌ أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً 

اى پيامبر به زنان و دختران خود و زنان مؤمنان بگو كه خويشتن را به چادر فرو پوشند، كه اين كار به اينكه آنها (به عفّت و حرّيت) شناخته شوند تا از تعرض و جسارت (هوس‌رانان) آزار نكشند بسيار نزديكتر است و خدا بسيار آمرزنده و مهربان است. 

در مورد آیه حجاب زیاد حرف زده شده است اما کمتر در مورد نکته زیبایی که از آخر این آیه به دست می آید سخن گفته شده است: و کان الله غفورا رحیما : و خدا بسیار آمرزنده و رحیم است.

خداوند در ابتدای تمام سوره های قرآن خود را به دو صفت «الرحمن» و «الرحیم» وصف نموده است . این دو صفت گر چه هر دو رحمت خدا را نشان می دهند 

اما یک تفاوت عمده با هم دارند : صفت «رحمن» رحمت عام خدا را که شامل حال همگان می گردد بیان می کند و «رحیم» رحمت خاص خدا را که تنها شامل حال مؤمنین است بیان می دارد .

«و کان الله غفورا رحیما » می خواهد بگوید:

چادر، چادر رحمت خاص خداست که رفتن زیر آن بخشش از گناهان را در پی دارد و بهره مندی از نعمت های خاص خدا را

خوش به حال آنکه پروردگارش برای او رحیم شود. خوش به حال آنکه خدایش به او سلام کند: « سَلامٌ قَوْلاً مِنْ رَبٍّ رَحيمٍ »‌ (یس/58)

به نقل از احادیث الطلاب

🌼اَلا تَرَوْنَ اَنَّ الْحَقَّ لايُعْمَلُ بِهِ، وَ اَنَّ الْباطِلَ لايُتَناهي عَنْهُ، لِيَرْغَبَ الْمُؤْمِنُ في لِقاءِ اللَّهِ مُحِقّاً، فَاِنّي لا اَرَي الْمَوْتَ اِلَّا سَعادَةً وَ لَا الْحَياةَ مَعَ الظَّالِمينَ اِلَّا بَرَمَاً.

آيا نمي نگريد که به حق عمل نمي شود و از باطل روي نمي گردانند. در چنين شرایطی انسان باید به ديدار پروردگارش شور و عشق نشان دهد، من در چنين شرائطي مرگ را جز نيک بختي و زندگي با خودکامگان را چيزي جز رنج و نکبت نمي دانم.  

تحف العقول، ص۲۴۵

آیت الله العظمی جوادی آملی:

اگر خدا میخواست از کافران انتقام می‌گرفت و بدون زحمت شما آنان را هلاک می‌کرد؛ لیکن(جهاد میان کفر و ایمان) برای امتحان بندگان است و او می‌خواهد شما را نسبت به یکدیگر بیازماید:

📖«وَلَوْ يَشَاءُ اللَّهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَٰكِنْ لِيَبْلُوَ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍ» 

مردمی كه به وظيفه دينی خود آشنا باشند و وظايف اجتماعی را در رديف تكاليف فردی اهميت دهند و بدان پای بند باشند، خداوند به آنان وعده #نصرت و #پيروزی داده است، چنان كه انبيا با كمترين عِدّه و عُدّه با قدرت های بزرگ مقابله كردند و پيروز شدند:

«كَم مِن فِئَةٍ قَليلَةٍ غَلَبَت فِئَةً كَثيرَةً بِإذنِ الله»

و در مقابل، سلاطين ستم با همه امكاناتشان چون در طريق باطل بودند، گروهي به غرق شدن در نيل: «فَأخَذْنَاهُ وجُنودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي اليَمّ» و دسته ای به فرو رفتن در زمين:«فَخَسَفنا بِهِ وبِدارِهِ الأرض» و عده اي از آن ها به تندباد سرد مبتلا گرديدند:«سَخَّرَها عَلَيهِم سَبعَ لَيالٍ وثَمَانِيَةَ أيّامٍ حُسوما»

رمز موفقيت مسلمانان در هر مقطع از زمان، مرهون حضور آنان در صحنه های سياسی و اجتماعی و پيروی از رهبران الهی است: «إنَّمَا المُؤمِنونَ الَّذينَ آمَنُوا بِاللهِ ورَسولِهِ وإذا كانوا مَعَهُ عَلي أمرٍ جامِعٍ لَم يَذهَبوا حَتّي يَسْتَأْذِنُوهُ إنَّ الَّذينَ يَْستَأْذِنُونَكَ اُولئِكَ الَّذينَ يُؤمِنونَ بِاللهِ ورَسولِهِ فَإذا إسْتَأْذَنُوكَ لِبَعضِ شَأنِهِم فَأذَن لِمَن شِئتَ مِنهُم واستَغفِر لَهُمُ اللهَ إنَّ اللهَ غَفور رَحيم»

📚تفسیر موضوعی قرآن کریم [جامعه در قرآن]

ج۱۷ ص۴۱۵،۴۱۶

یک آقایی بود مرتب می گفت خدایا مرا برسان به حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، شب و روز گریه می کرد که مرا برسان به حضرت ولی عصر مدام می گفت یا امام زمان مُردم پس کی می شود شما را ببینم؟

حضرت امر کردند به یکی از خواص خودشان که برو و این مرد را بردار و بیاور، او هم مامور شد با آن هنری که دارد او را به حضرت برساند.

این هم گفت من عاشق امام زمان هستم می روم و دستش را در دست مامور حضرت گذاشت و از روی دریا و خشکی می گذشتند ناگهان یک تکه ابر بالای سرشان پیدا شد.

این آقا که امام زمان را می خواست بقال بود یادش افتاد که صابونها را پشت بام منزل پهن کرده تا خشک بشوند، در ذهنش گفت که الان باران می آید و همه صابونها خراب می شود تا این خیال برای او آمد تا زانو به درون آب رفت تا این وضع پیش آمد ندای حضرت به گوش رسید این شخص صابون پرست است امام زمان را که نمی خواهد.

اهل نظر دو عالم در یک نظر ببازند

عشق است و داو اوّل بر نقد آن توان زد

این هوس رانی ها با عشق جمع نمی شود بلبل زبانی کردن و هیچ نفهیدن که جمع نمی شود سر و سویدای انسان باید از غیر خدا بریده شود و الّا این شخص ، فردی صابونی است‌.

سیدِ یزدی در عروه می نویسند:
تکرار نماز میت جایز است، خواه نمازگزار یک نفر باشد یا چند نفر؛ اما این کار مکروه است، مگر آنکه متوفی فردی عالم، شریف و پرهیزگار بوده باشد.
فقها در استدلال به جایز بودن تکرار نماز میت برای شخصیت های خاص به مواردی اشاره کرده اند از آن جمله نماز پیامبر بر حمزه سیدالشهدا است که گفته شده برای حمزه با هفتاد تکبیر نماز خوانده شد و معنی هفتاد تکبیر این نیست که یک نماز را با هفتاد تکبیر خوانده باشد[چرا که نماز میت پنج تکبیر دارد ] بلکه منظور این است نماز بر پیکر آن شهید والا مقام تکرار شده است تا جایی که گفته شده برای او با هفتاد تکبیر نماز اقامه شده است.

🖤 مطلب فوق به مناسبت اقامه سه نماز در عتبات عالیات عراق و سه نماز در ایران به پیکر رهبر شهید امت اسلامی تقدیم شد.

🖋حسینی لیلابی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یجوز تکرار الصلاة علی المیت سواء اتحد المصلی أو تعدد، لکنه مکروه  إلا إذا کان المیت من أهل العلم والشرف والتقوی.
📗العروة الوثقى (للسيد اليزدي)، ج۱، ص۴۳۲

✅ احکام نماز شب اول دفن

۱. نماز لَیلَةُ الدّفن یا نماز شب اول قبر، از نمازهای مستحبی است. این نماز به نماز هدیه و نماز وحشت نیز نامیده می‌شود.

۲. اگر دفن میت به تأخیر بیفتد، باید نماز وحشت را تا شب اول قبر او به تاخیر بیندازند. (توضیح المسائل م640)

۳. طریقه اقامه این نماز دو رکعتی:

نیت دو رکعت نماز شب اول قبر می‌کند و در ركعت اول يك حمد و آية الكرسى و در ركعت دوم، يك حمد و ده مرتبه سورۀ انا انزلناه خوانده مى‌شود و نمازگزار بعد از نماز مى‌گويد:
«اللهم صلّ على محمّد و آل محمّد و ابعث ثوابها الى قبر فلان (بجای فلان بگویید: سیدعلی فرزند سید جواد)».

۴. وقت نماز وحشت، (بعد از دفن) در تمام شب اول دفن است؛ اگر چه خواندن نماز در اول شب بهتر است. و آخر وقت آن قبل از اذان صبح است.

۵. مستحب است برای هر میت یک نماز جداگانه خوانده شود و البته نماز مشترک برای چند میت نیز به امید ثواب مانعی ندارد.

🏴 سیدعلی‌ فرزند سیدجواد (امام شهید امت‌اسلامی)

🏴 سیده بشری فرزند سیدعلی (دختر امام)

🏴 مصباح‌الهدی فرزند محمدباقر (داماد امام)

🏴 زهرا فرزند غلامعلی (عروس امام)

🏴 زهرا فرزند محمدجواد (نوه امام)