مهنــا

پیامبر ﷺ فرمودند:
«وقتی فرزند آدم از دنیا می‌رود، عملش قطع می‌شود، مگر در سه چیز: صدقه جاریه، علم نافع، و فرزند صالحی که برای او دعا کند.»

پس بیایید فرزندانمان را فقط برای دنیا آماده نکنیم.
برای‌شان تنها مال و ثروت کنار نگذاریم، بلکه ایمانشان را تقویت کنیم، اخلاقشان را زیبا سازیم، دل‌هایشان را به حق گره بزنیم و از همه مهم‌تر، خودمان الگوی نیکی برایشان باشیم.

چرا که ارزشمندترین میراثی که از ما باقی می‌ماند، دعای یک فرزند صالح است.

 چگونه تجمعات انقلابی، نسل مهدوی را تربیت می‌کند⁉️

✍ محمدرضا حدادپور جهرمی

🔺شب‌ها که خیابان‌ها از فریاد «لبیک یا خامنه‌ای» پر می‌شود، در میان جمعیت، قشری حضور دارد که کمتر کسی به عمق نقش‌آفرینی‌اش توجه می‌کند. آنها کودکان هستند. کودکی که شانه بر شانه پدر، مشت گره کرده و فریاد می‌زند «مرگ بر آمریکا»، فقط یک شعار نمی‌دهد؛ بلکه دارد هویت انقلابی خود را در بستر یک «حماسه جمعی» تثبیت می‌کند. این تجربه، نه از سر تکلیف، بلکه از سر «دلبستگی» و «تعلق» در جانش نقش می‌بندد.

🔺تربیت انقلابیِ نسل مهدوی، در کلاس‌های درس و کتاب‌های نظری خلاصه نمی‌شود. مهم‌ترین رکن آن، «حضور در صحنه» است. کودکانی که شب‌ها تا دیروقت در تجمعات می‌مانند:
اولا حس تعلق به جمع را تجربه می‌کنند و از انزوای فردگرایی غربی نجات می‌یابند.
ثانیا قدرت جمعی را با تمام وجود حس می‌کنند و می‌آموزند که «تنها» هیچ‌کس نیستیم.
ثالثا دشمن را نه در کتاب، بلکه در شعارهای زنده می‌بینند و مرز میان «ما» و «دشمن» برای همیشه در جانشان حک می‌شود.

◀️ تا حالا این حدیث را از امام صادق (علیه السلام) شنیدید که میفرمایند:

«إِنَّ غُلَامَنَا یَکُونُ فِی الْحِجْرِ وَ الْقُبَّةِ یُسْتَعْمَلُ بِالْأَمْرِ قَبْلَ أَنْ یَشْتَدَّ إِزَارُهُ»

کودک ما، پیش از آنکه کمرش محکم شود، به کار فرماندهی گرفته می‌شود!

👈 این شب‌ها، کودکان انقلاب در «قُبَّةِ» میادین، مشغول «تمرین فرماندهی» برای روزهای ظهورند.

🔺تجمعات این شب‌ها، ادامه مدرسه عاشورا است. کودکی که شعار می‌دهد «لبیک یا مهدی»، در واقع با تمام وجود دارد اعلام می‌کند: «من سرباز تو هستم، حتی پیش از آنکه قامتم به قد یک نیزه برسد.»

✅ چگونه این تربیت را «کیفی» کنیم؟
برخی نگران‌اند که حضور کودکان در تجمعات، صرفاً «شعاری» و «تقلیدی» باشد. اما عمق ماجرا چیز دیگری است:
کودکان این شب‌ها، داستان شهدای میناب را از زبان پدران شنیده‌اند، عکس رهبر شهید را بوسیده‌اند، و نام سردارانی را که به شهادت رسیدند، با اشک بر لب زمزمه کرده‌اند. این «روایت‌های عینی» از هر کلاس درسی عمیق‌تر است.
در این تجمعات، گرفتن پرچم، زدن شعار، و مشت گره کردن را تمرین کرده. او در حال شکل‌گیری با نمادهای مقدس و انسانی و اسلامی است که در روانشناسی تربیتی، مهم‌ترین عامل نهادینه شدن ارزش‌ها در سنین پایین محسوب می‌شود.
همچنین، کودکانی که شاهد ایستادگی و استقامت والدین در این شب‌های سرد هستند، «الگوی عملی» از مقاومت می‌بینند؛ چیزی که در هیچ کتاب درسی یافت نمی‌شود.

🔰 و از همه بالاتر، دعای فرج، تمرین «انسان مهدوی» است. شب‌ها وقتی کودکان در تجمعات، دست به آسمان برمی‌دارند و «اللهم عجل لولیک الفرج» می‌گویند، یک تمرین عمیق سیاسی-عرفانی در حال وقوع است. آنها دارند «انتظار فعال» را تمرین می‌کنند؛ یعنی نشستن در خانه و صرفا آرزو کردن را یاد نمیگیرند. بلکه حرکت در مسیر زمینه‌سازی ظهور را فریاد میزنند. این کودکان دارند یاد می‌گیرند که «امام زمان» فقط یک دعای مستجاب نیست؛ یک آرمان سیاسی است که باید برای آمدنش خیابان را پر کرد.

⚠️ اگر جنگ تحمیلی اول، نسلی از «مدافعان حرم» را پرورش داد که تا قله‌های مقاومت در لبنان و سوریه پیش رفتند، این جنگ تحمیلی سوم در حال تربیت نسلی است که قرار است «تمدن اسلامی» را بسازد.
کودکانی که امروز در میادین، شعار «مرگ بر آمریکا» سر می‌دهند، بیست سال دیگر مدیران، دانشمندان، فرماندهان و هنرمندان «تمدن نوین اسلامی» خواهند بود. تجمعات این شب‌ها، آغاز یک «جهش تمدنی» است که رهبر شهید ما، سال‌ها پیش افق آن را دیده بود.

👈 لذا این تجمعات، خیلی ما را در تربیت انقلابی بچه هامون جلو انداخت.
جای نگرانی و دیدگاه های سخت گیرانه نسبت به کیفی سازی حضور کودکان در تجمعات نیست. معتقدم همین حضور، اثر عمیقش را میگذارد انشاءالله.

#اللهم_عجل_لولیک_الفرج
#ما_پیروزیم_ان_شاءالله
#لطفا_نشر_حداکثری

✍حدادپور جهرمی

معجزه مثبت‌اندیشی

بسیاری از ما والدین، ناخودآگاه مانند یک ذره‌بین روی اشتباهات و کاستی‌های فرزندانمان زوم می‌کنیم. اما حقیقت این است که تربیت موثر، نه در مچ‌گیری، بلکه در دیدنِ توانمندی‌هاست.

وقتی عینک بدگمانی و منفی‌نگری را از چشم برداریم:

● اعتماد میان ما و فرزندمان جوانه می‌زند.
● فضای خانه لبریز از آرامش می‌شود.
● فرزندمان به جای ترس، با شوقِ بهتر شدن رشد می‌کند.

یادمان باشد ذهن منفی نه تنها رابطه ما را تخریب می‌کند، بلکه مسیر موفقیت فرزندمان را هم سد خواهد کرد. پاکسازی ذهن از اندیشه‌های نادرست، اولین قدم برای داشتن یک خانواده شاد است.

امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام درباره‌ی آثار منفی‌نگری می‌فرمایند:

سُوءُ الظَّنِّ یُفسِدُ الاُمورَ و یَبعَثُ علی الشُّرورِ

بدگمانی و منفی‌نگری، کارها را تباه می‌کند و انسان را به سوی انواع بدی‌ها می‌کشاند.

(غررالحکم، ح ۵۵۷۵)

امام كاظم عليه السلام : 

إذا وَعَدتُم الصِّبيانَ فَفوا لَهُم ؛ فَإِنَّهُم يَرَونَ أنَّكُم الّذينَ تَرزُقونَهُم 

هرگاه به كودكان وعده داديد ، بدان وفا كنيد ؛ چرا كه آنان بر اين باورند كه شما روزى شان را مى دهيد 

الكافی جلد ۶ ،صفحه ۵۰

​⁣چگونه والدین  به مغز کودک شان آسیب میرسانند؟

آزمایش روی مغز کودکانی که در معرض دعوای بین پدر و مادرشان قرار گرفته اند، نشان میدهد الگوی مغزی این کودکان مشابه سربازانی است که در جنگ بوده اند!

کودک با گریه مادر احساس ناامنی میکند! یکی از بدترین رفتارها با کودکان، دعوای شدید پدر و مادر با هم در برابر کودک است.  

⁣کودکی که در معرض دیدن دائم چنین صحنه‌ ای ست، بخشی از مغزش به اسم Lingual gyrus ، که مربوط به تکلم کودک است نسبت به کودکان معمولی تا شش درصد کوچک تر میشود. نتیجه چنین موردی کاهش توانایی ادراک گفتاری و لکنت زبان در کودک است. 

⁣ اشتباه بزرگ والدین این است که جلوی چشمان فرزندانمان باهم دعوا میکنند و در خلوت دونفره شان آشتی میکنند! همانطور که دعوایتان علنی است آشتی و عشق و احترامتان هم علنی باشد!

هر وقت مادرت بهت گفت:

یه چیزی بپوش

 سرما نخوری،

مواظب خودت باش…

شب زود برگرد خونه…

تو در جوابش بگو:

منم دوستت دارم♡

​● ویژگی های والدین سمی 

1- والدین سمی خودمدار هستند و گنجایش کمی برای همدلی دارند: آنها همیشه نیازهای خود را در اولویت قرار می دهند و احساسات و نیازهای فرزندان را در نظر نمی گیرند. آنها به این فکر نمی کنند که رفتارشان چه اثری بر فرزندان دارد و به سختی می توانند احساسات آنها را درک کنند.

2- بی ادب هستند : آنها نمی توانند حتی ذره ای به فرزندان احترام بگذارند و با ادب و مهربانی رفتار کنند. 

3- از نظر احساسی واکنش پذیر هستند: والدین سمی اغلب نمی توانند احساساتشان را کنترل کنند. آنها غیر قابل پیش بینی هستند و همه چیز را بیش از اندازه بزرگ می کنند .

4- کنترل گر هستند : آنها می خواهند به فرزندانشان بگویند چه کاری باید انجام دهند و چه زمانی و چگونه باید آن را انجام دهند. 

5- خشمگین هستند : آنها خشن و پرخاشگر هستند یا پرخاشگری منفعل دارند و فرزندان را با گوشه و کنایه های زیر لب ، عمدی فراموش کردن مسائل یا با قهر کردن آزار می دهند.

6- ایراد گیر هستند : فرزندان هر کاری می کنند پدر و مادر سمی هرگز از آنها راضی نمی شوند . آنها در همه چیز عیب و ایرادی پیدا می کنند . 

7- حیله گر هستند: با تغییر دادن واقعیت سعی می کنند خودشان را خوب جلوه بدهند. آنها از احساس گناه، انکار و ناچیز شمردن برای رسیدن به خواسته هایشان استفاده می کنند. 

8- سرزنش گرهستند:آنها مسئولیت رفتار و نقش خود را در ناکارآمدی خانواده نمی پذیرند و همه تقصیرها را به گردن دیگران می اندازند. 

9- پرتوقع هستند:آنها از فرزندان انتظاردارند تا همه کارهایشان را کنار بگذارند و فقط به نیازهای آنها رسیدگی کنند.توجهی به فرزندان، برنامه‌ریزی ها و نیازهایشان ندارند. فقط خودشان اهمیت دارند و فرزندان باید هرکاری از دستشان برمی آید، برای نجات آنها انجام دهند. 

10- مایه ی آبروریزی هستند:رفتار ناشایستی دارند.برای نمونه لطیفه های نامناسب تعریف می کنند،وارد مشاجره های فیزیکی می شوند و شوخی های ناشایست می کنند و در کل طوری رفتار می کنند که فرزندان خجالت می کشند که آنها را به عنوان والدین شان معرفی کنند.

11- بی رحم هستند:والدین سمی کارهایی می کنند و چیزهایی می گویند که به شدت بی رحمانه اند.آنها فرزندانشان را مسخره می کنند ، آنها را با اسامی ناشایست صدا می کنند، نقطه ضعف های آنها را خاطر نشان می کنند و عمدا موضوعاتی را پیش می کشند که فرزندانشان به آنها حساس هستند .

12- حریم را رعایت نمی کنند: آنها در مسائل شخصی فرزندان دخالت می کنند و نمی پذیرند که آنها فردی بالغ و کاملا مستقل هستند.پدر و مادر سمی می خواهند مسائل شخصی زندگی فرزندانشان را بدانند،به حریم خصوصی آنها احترام نمی گذارد.  

ادامه دارد…

​ آزمایش عجیب شیخ بهایی! تربیت گربه یا تربیت شاه؟

 پيامبر اكرم صلّی الله عليه و آله و سلّم فرمودند:

مِهر خداوندى از آنِ كسى باد كه فرزند خود را در نيكو شدنش يارى دهد، بدين گونه كه از خطايش درگذرد و براى او دعا كند تا رابطه‌اش با خدا برقرار باشد.

رَحِمَ اللّه ُ مَنْ أَعانَ وَلَدَهُ عَلى بِرِّهِ وَهُـوَ أَنْ يَعْـفُـوَ عَنْ سَيِّـئَتـِهِ وَيَدْعُوَلَهُ فيما بـَيْنَهُ وَبَيْنَ اللّه ِ. 

بحارالانوار، ج ١٠٤، ص ٩٨

بچه ها برای رقابت ما با دیگران آفریده نشده اند

چه اشکالی داره اتاق کودک ساده باشد؟!

لباس کودک معمولی باشد؟!

درسش متوسط باشد؟!

…