دوستت دارم

نمی‌دانم چرا اما به قدری دوستت دارم

که از بیچارگی گاهی به حالِ خویش می‌گِریم

نمی‌گریم برای عُمر از کف رفته‌ام،

اما به حال آرزوهایِ محالِ خویش می‌گِریم!

 

فاضل نظری

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
نظر دهید

آدرس پست الکترونیک شما در این سایت آشکار نخواهد شد.

URL شما نمایش داده خواهد شد.
بدعالی
This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots.