حکایت پنجره

روزی شاگردی از استادش پرسید:

— چرا هرچه بزرگ‌تر می‌شوم، غم‌های زندگی سنگین‌تر می‌شوند؟

استاد او را کنار پنجره‌ای برد و پرسید:

— چه می‌بینی؟

شاگرد گفت: — دیواری بلند که جلوی دیدم را گرفته است.

استاد او را به پنجره‌ای دیگر برد؛ پنجره‌ای رو به دشتی وسیع.

پرسید: — حالا چه می‌بینی؟

شاگرد لبخند زد: — آسمان، کوه‌ها و راهی که تا دوردست ادامه دارد.

استاد گفت: — دیوار همان دیوار است؛ این تویی که پنجره‌ات را عوض کرده‌ای.

شاگرد لحظه‌ای سکوت کرد و پرسید:  پس برای رهایی از غم، باید نگاهم را تغییر دهم؟

استاد پاسخ داد:

«نه همیشه؛ گاهی باید دیوار را خراب کنی. خردمندی آن است که بدانی کِی نگاهت را تغییر دهی و کِی برای تغییر زندگی‌ات برخیزی.» 

بهترین داستان‌ها