مهنــا
تعریف زنـدگی در یک کلمه:زنـدگی آفرینش است.
تعریف زنـدگی در یک کلمه:زنـدگی آفرینش است.
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
بار خدایا ! تاکی میان من و تو ، منی و مائی بود.
منی از میان بردار تا منیت من تو باشد و من هیچ نباشم.
الهی ، تا با توام بیشتر از همه ام و چون با خودم ، کمتر از همه ام .
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

سه شنبه 05/07/28
امیرالمؤمنین علی علیهالسلام:
النَّارُ غَايَةُ الْمُفَرِّطِينَ
دوزخ، سرانجام کوتاهی کنندگان است.
تصنیف غرر / ۳۳۲۶

دوشنبه 05/07/27
امیرالمؤمنین علیهالسلام:
«طُوبَى لِمَنْ أَنْفَقَ الْفَضْلَ مِنْ مَالِهِ وَأَمْسَكَ الْفَضْلَ مِنْ كَلَامِهِ.»
خوشا به حال کسی که
◻️زیادی مالش را انفاق کند و
◻️زیادی گفتارش را نگه دارد.
بحارالأنوار، جلد ۶۸، صفحه ۲۸۳

دوشنبه 05/07/27
آیت الله جوادی آملی:
يك وقت است كسی درس میخواند، برای اينكه خودش را نشان بدهد، او از همان اول بيراهه رفته است.
ما دو تا راه، برای اينكه ببينيم فهميديم يا نفهميديم داريم:
يك راه ظاهری دارد كه اگر از ما امتحان گرفتند، يا رساله ای خواستيم بنويسيم، آن اساتيد بپذيرند؛ اين راه ظاهری و دنيايی است و اين به درد دنيا میخورد.
يك راه واقعی و اساسی است،
اگر متواضعتر، خاضعتر و عابدتر شديم، خدا را شكر كنيم كه فهميديم. اصلاً علم آن است كه آدم را متواضع كند، علم آن است كه آدم را خاضع و عابد كند، اين يك راه خوبی است.

دوشنبه 05/07/27
وَ اجْتَنِبُوا کُلَّ أَمْر کَسَرَ فِقْرَتَهُمْ، وَ أَوْهَنَ مُنَّتَهُمْ مِنْ تَضَاغُنِ الْقُلُوبِ، وَ تَشَاحُنِ الصُّدُورِ، وَ تَدَابُرِ النُّفُوسِ، وَ تَخَاذُلِ الاَْيْدِي.
«از هر کارى که ستون فقرات آنها (گذشتگان)را در هم شکست و قدرتشان را سست کرد اجتناب کنيد.از کينه هاى درونى، بدخواهى، پشت به هم کردن و دست از يارى هم برداشتن بود»
نهج البلاغه خطبه_192

دوشنبه 05/07/27
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله:
«إِنَّ أَكْثَرَ صِيَاحِ أَهْلِ النَّارِ مِنَ التَّسْوِيفِ.»
بیشترین فریاد جهنّمیان از به تأخیر انداختن توبه است.
جامعالسعادات، جلد۳، صفحه۴۶

یکشنبه 05/07/26
رسول خدا (ص) فرمودند:
إنّ مَثَلَ أهلِ بَيتي في اُمّتي كمَثَلِ سَـفينَةِ نُوحٍ في قَومِهِ؛ مَن رَكِبَها نَجا و مَن تَرَكَها غَرِقَ
مَثَل اهل بيت من در ميان امّتم، مَثَل كشتى نوح است در ميان قوم او؛ كه هر كس سوار آن شد نجات يافت و هر كه رهايش كرد غرق شد.
الاحتجاج ج 1 ص 361

یکشنبه 05/07/26
ضرب المثل ناب و آموزنده
دعا کن،
اما شترت را هم ببند!
تا حالا به این فکر کردهای که چرا دعا کردن
، بهتنهایی برای رسیدن به خواستههایمان کافی نیست؟
این عبارت،
مفهومی زیبا در دل خود دارد:
توکل،
جایگزین تلاش نیست؛
بلکه همراه آن است.
در روایت مشهور این حکایت،
مردی شترش را بدون بستن رها میکند و میگوید به خدا توکل کرده است.
اما پیامبر اسلام (ص) به او میآموزد که ابتدا شترش را ببندد و سپس توکل کند.
خداوند در سورهٔ نجم،
آیهٔ ۳۹ میفرماید:
«وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ»
ترجمه:
«و اینکه برای انسان،
جز حاصل تلاش او نیست.»
آما نتیجهی اخلاقی
این ضرب المثل این است خواستم بگم دوست عزیز و بزرگوار
دعا کن،
امید داشته باش و به خدا توکل کن؛
اما سهم خودت را هم در رسیدن به خواستههایت ادا کن.
برای موفقیت در تحصیل، کار،
زندگی و حتی رسیدن به آرامش،
باید در کنار امید،
قدمی هم برداری.
گاهی ما منتظر معجزهایم،
درحالیکه نخستین قدم در مسیر آن،
در دستان خودمان است.

شنبه 05/07/25
خالص کردن عمل، فقط برای خدا
حکایت اخلاص مرحوم حاج ملاهادی سبزواری
نقل است که مرحوم حاج ملاهادی سبزواری رضواناللهعلیه برای عیادت بیماری میرفت و عدهای نیز همراه ایشان بودند.
نزدیک منزل بیمار که رسید، بازگشت و وارد منزل نشد.
اطرافیان پرسیدند: «آقا، چرا تا اینجا آمدید و حالا برمیگردید؟»
ایشان پاسخ داد:
«خطوری به قلبم رسید که اگر بیمار مرا ببیند، از من خوشش خواهد آمد و با خود خواهد گفت: سبزواری چه انسان والا و بزرگی است که به عیادت من آمده است! اکنون برمیگردم تا زمانی که اخلاص اولیه را بازیابم و این بار تنها برای رضای خدا به عیادت بیمار بروم.»
این حکایت، یادآور اهمیت مراقبت از نیت و پرهیز از آمیختهشدن اعمال نیک با خودنمایی و جلب توجه مردم است.
منابع حکایت
۱. کتاب «در محضر استاد حسن زاده آملی»، صفحهٔ ۲۳
۲. نشریهٔ «پرتو سخن»، ۲۷ شهریور ۱۳۹۲

شنبه 05/07/25
امیرالمؤمنین علیهالسلام:
«لاَ قِحَةَ كَالْبُهْتِ.»
هیچ بیشرمی و وقاحتی چون بهتانزدن نیست.
غررالحکم، حدیث ۴۴۳۸

شنبه 05/07/25
داستان بهایِ تبر ناتراشیده
هیزمشکنی قدیمی متوجه شد کارگر جدیدی که استخدام شده، با وجود کارِ کمتر، مزد بیشتری میگیرد. با دلخوری نزد صاحبکار رفت. پیرمرد گفت: «فردا مسابقه بدهید؛ هر کس درخت بیشتری انداخت، مزدش بیشتر.»
هیزمشکنِ قدیمی از صبح تا شب با تمام توان تبر زد، اما فقط ۵ درخت انداخت. هیزمشکنِ جوان اما با آرامش ۱۰ درخت را انداخته بود
اولی با تعجب پرسید: «چطور؟ من حتی یک لحظه هم استراحت نکردم!»
جوان پاسخ داد: «راز کار در همین است؛ تو تمام روز تبر زدی، اما من بعد از انداختن هر درخت، ۱۰ دقیقه مینشستم و تبرم را تیز میکردم. تبرِ تو کند شده بود و میخواستی با زورِ بازو جبرانش کنی.»
نتیجه: گاهی در زندگی چنان سرگرمِ دویدن هستیم که فراموش میکنیم ابزارِ روح و فکرمان را تیز کنیم✔️
مجموع داستان هایی که درس زندگی می دهند•••