مهنــا

🔻آیت‌الله‌العظمی جوادی‌آملی در جلسه درس فقه امروز:
🔹 نظام جمهوری اسلامی ایران امانتی الهی است
🔹فتوا این است؛ مفسدان و اختلاسگران را رسوا کنید

◻️ نظام جمهوری اسلامی ایران امانتی است که فعلا به دست ماست و امیدواریم تا ظهور آن حضرت محفوظ بماند و بتوانیم این نظام را به دست صاحب اصلی‌اش برسانیم.

◻️ در نظام اخلاقی یا اجتماعی، اگر کسی خلافی کرده، ما می‌گوییم که نام افراد را نیاورید و غیبت نکنید! اما فقیه بزرگ مرحوم آخوندخراسانی فتوا می‌دهد که کسی که فسادی انجام داده، کسی که اختلاسی کرده، بر حکومت واجب است افشاگری کند و باید چنین شخصی را رسوا کرد.

◻️ حضرت امیر (ع) فرمودند: هیچ تازیانه‌ای دردناک‌تر از فقر نیست؛ اگر در کشوری با این همه امکانات طبیعی و نعمت‌ها، باز هم فقر بر عده‌ای تحمیل شده است، مسبب آن همین مفسدین و #اختلاسگران هستند.
 
◻️ برخی از حوادث روزهای اخیر، #جاهلیت است نه جهل، در این موارد دانشگاه و حوزه نمی‌توانند جلوی اینها را بگیرند، هر چند باید کمک کنند، بلکه این کار عزیزان امنیتی ماست.

◻️ آمریکا و اسرائیل بدانند که ما فرزندان ابراهیم خلیل هستیم، که هم خودش امنیت داشت و هم امنیت را برای دیگران و جامعه خواست!
ما باید ممنون خدا باشیم که خداوند چنین آبرویی به ما داده، باید حرمت خودمان را حفظ کنیم.

◻️ اگر ایران اسلامی فرزند ابراهیم خلیل حق هست، اگر فرزند علی و حسین و واولاد طاهرینش (ع) هست، امنیت ما تأمین است.

@HawzahNews / خبرگزاری‌حوزه

طرح ماركس اين است كه براي مبارزه با مذهب در ميان توده‌ي معتقد بايد از خود مذهب عليه مذهب استفاده كرد به اين صورت كه مفاهيم مذهبي از محتواي معنوي و اصلي خود تخليه و از محتواي مادي پر شود تا توده‌ي مذهب را به صورت مكتبي مادي دريابد. پس از اين مرحله، دورافكندن پوسته‌ي ظاهري دين ساده است.

● شهید مطهری 

​“حديثِ قدسي”

وقتی خداوند، مانع عبادت میشود خداى عزوجل ميفرمايد: …و یکی از بندگانم شخصی است که شبها به خاطر من، نماز شب می خواند. اما من يك شب یا دو شب، او را از خواب بیدار نمی کنم، به خاطر نظر لطفى كه به او دارم. وقتی او از عبادت محروم می شود، خود را سرزنش ميكند. در صورتيكه اگر او را واگذارم تا هر چه خواهد عبادتم كند، او را خودبينى فرا گيرد و همان خودبينى، او را نسبت به اعمالش فريفته سازد و هلاکش می کند.

وقتی او از خود راضى شود، گمان می كند حق عبادت من را به جا آورده. و آن هنگام از من دور می شود در حالی که خودش خیال می كند به من نزديك است! پس كسانيكه اعمالى بخاطر ثواب من انجام ميدهند، نبايد به آن اعمال تكيه كنند، زيرا آنها هر چقدر هم که كوشش كنند و عُمر خود را در راه عبادتم بگذرانند، باز هم مقصر باشند و با عبادت خود به حقيقت عبادتم نمی رسند.

تنها بايد به رحمتم اعتماد كنند و به فضلم شادمان باشند و حُسن ظن داشته باشند.

اصول كافى، جلد ۳ ، صفحه ۱۰۰

​درس اخلاق آیت الله خوشوقت

مهمترین مستحبات

سوال: مؤکّدترين مستحباتی که در روز می توان انجام داد، کدام است؟

جواب: مؤکّدترين مستحبات دو جور است: يکی مربوط به خداست و يکی مربوط به خلق است. آنچه مربوط به خداست، تهجّد و نماز شب است. آنچه مربوط به خلق خداست، کمک مالی به کسانی است که نيازمندند و بارشان بر زمين افتاده. اين در محضر پروردگار متعال خيلی ارزش دارد.

سوال: كدام خدمت به خلق است كه می تواند در افزايش ايمان مؤثر باشد؟

جواب: خدمت به خلقی كه در خط ايمان به خدا و تقوا هستند و احتياج هم دارند. احتياج فكری، احتياج مالی، هر نوع احتياجی داشته باشند. تأمين نياز آنها جزء صدقات حساب می شود و خدا خشنود می شود؛ بنابراين بايد بگرديم فقير متديّنی پيدا كنيم که اگر خدمتی می خواهيم بكنيم، نسبت به او بكنيم؛ نه به هر كسی

​ختم سوره واقعه/ افزایش رزق و برآورده شدن حاجات مهم

آیت‌الله بهجت رحمه‌الله برای افزایش روزی و برآورده شدن حاجات مهم، به ختم سورۀ «واقعه» اهمیت فراوانی می‌دادند و آن را به اطرافیان خود توصیه می‌کردند.

دستور این ختم بدین شرح است:

ملا محسن فیض کاشانی رحمه‌الله در کتاب اللیالی‌المخزونه می‌گوید: چون اول ماه قمری دوشنبه باشد، شروع کند به خواندن این سورۀ مبارکه، با طهارت و رو به قبله. روز اول یک مرتبه، روز دوم دو مرتبه، و روز سوم سه مرتبه، و همچنین تا [روز] چهاردهم، چهارده مرتبه بخواند. و بعد از تلاوت سورۀ مبارکه، هر روز این دعا را بخواند: (١)

يا مُسَبِّبَ الاَسْبابِ وَ يا مُفَتِّحَ الاَبْوابِ اِفْتَحْ لَنا الْاَبْوابَ وَ يَسِّرْ عَلَيْنَا الْحِسابَ وَ سَهِّلْ عَلَيْنَا الْعِقابَ [الصِّعابَ]، اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ رِزْقِي و رِزْقُ عِیالي فِی السَّمَاءِ فَأَنْزِلْهُ وَ إِنْ كَانَ فِي الْأَرْضِ فَأَخْرِجْهُ وَ إِنْ كَانَ فِي الْأَرْضِ بَعِيداً فَقَرِّبْهُ وَ إِنْ كَانَ قَرِيباً فَيَسِّرْهُ وَ اِنْ كانَ يَسِيراً فَكَثِّرْهُ وَ اِنْ كانَ كَثِيراً فَخَلِّدْهُ وَ اِنْ كانَ مُخَلَّداً فَطَيِّبْهُ وَ اِنْ كانَ طَيِّباً فَبارِكْ لي فيهِ وَ اِنْ لَمْ يَكُنْ يا رَبِّ فَكَوِّنْهُ بِكَيْنُونِيَّتِكَ وَ وَحْدانِيَّتِكَ اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدیرٌ وَ اِنْ كانَ عَلي اَيْدِي شِرارِ خَلْقِکَ فَانْزِعْهُ وَانْقُلْهُ اِلَيَّ حَيْثُ اَكونُ وَ لا تَنْقُلْنِي اِلَيهِ حَيْثُ يَكُونُ.

در ادامه، از مرحوم مجلسی رحمه‌الله به نقل از امام سجاد علیه‌السلام این عمل را با دعایی در پنجشنبه‌های میان این چهارده روز نقل می‌کند؛ آن دعا چنین است:

يا ماجِدُ يا واحِدُ، يا جَوادُ يا حَليمُ، يا حَنّانُ يا مَنّانُ يا كَريمُ، اَسْئَلُكَ تُحْفَةً مِنْ تُحَفاتِكَ تَلُمُّ بِها شَعْثى، وَ تَقْضى بِها دَيْنى، وَ تُصْلِحُ بِها شَأْنى بِرَحْمَتِكَ يا سَيِّدى. اَللَّهُمَّ اِنْ كانَ رِزْقى فِى السَّماءِ فَاَنْزِلْهُ، وَ اِنْ كانَ فِى الاَرْضِ فَاَخْرِجْهُ، وَ اِنْ كانَ بَعيداً فَقَرِّبْهُ، وَ اِنْ كانَ قَريباً فَيَسِّرْهُ، وَ اِنْ كانَ قَليلاً فَكَثِّرْهُ، وَ اِنْ كانَ كَثيراً فَبارِكْ لى فيهِ، وَ اَرْسِلْهُ عَلى اَيْدى خِيارِ خَلْقِكَ، وَ لا تُحْوِجْنى اِلى شِرارِ خَلْقِكَ، وَ اِنْ لَمْ يَكُنْ فَكَوِّنْهُ بِكَيْنُونِيَّتِكَ (بِكَيْنُونَتِكَ) وَ وَحْدانِيَّتِكَ. اَللًّهُمَّ انْقُلْهُ اِلَىَّ حَيْثُ اَكُونُ، وَ لا تَنْقُلْنى اِلَيْهِ حَيْثُ يَكُونُ، اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ، [يا حَىُّ يا قَيُّومُ يا واحِدُ يا مَجيدُ يا بَرُّ يا كَريمُ] يا رَحيمُ يا غَنِىُّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَمِّمْ عَلَيْنا نِعْمَتَكَ، وَ هَیِّنَا [هَنِّئْنا-هَيِّئْنا] كَرامَتَكَ وَ اَلْبِسْنا عافِيَتَكَ.

١.اللئالی المخزونة، ملا محسن فیض کاشانی، نسخه خطی سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، ص۵٣-۵۵، بهجت‌الدعا، ص٣۶٢-٣۶۴.

​توصیه‌های حضرت آیت‌الله حق شناس رضوان الله علیه درباره عزاداری دهه اول محرم:

●داداش جون!مبادا در دهه اوّل محرم به فکر تفریح و رفتن به جاهای خوش و آب و هوا باشی!

حسین، عزیز الله است. [اگر بروید] به شما خوش نخواهد گذشت، خوش گذشتن موقت هم اگر باشد، وبال گردنتان می‌شود. 

● در دهه‌ی اول محرم باید تجملات را رها کنی. به این فکر نباش که مثلاً صبحانه امروز من کره و مربا باشد. باید فکر شما این باشد که در مجالس عزاداری ابا عبد الله الحسین علیه السلام شرکت کنید.

● بعضی می خواهند در ایام محرم هم درس بخوانند و هم عزاداری کنند؛ اما این غلط است، این بی برنامگی است.

امام حسین، عزیز الله است و باید در دهه اول محرم فقط به عزای ایشان پرداخت.

باید در این دهه وضعیت و برنامه ما عوض شود.

● هر گاه در مجالس روضه حاضر می‌شوی‌، بیشتر از دو جلسه روضه پشت سر هم ننشین، کدورت می‌آورد!

● برویم جایی که خلوت باشد؛ جایی که در آن افاده ای نباشد و همه برای خدا، آن جا باشند. هر چه بخواهی در این مجالس شکسته به شما می‌دهند؛ چون در این مجلس فقط به خاطر امام حسین آمدی؛ ولی در مجالس دیگر ممکن است چیز دیگری را هم با آن قاطی کنی!

بنده خدای کریم صفحه ۳۱۳

​

عارف سالک مرحوم حاج اسماعیل دولابی:

اگر در شب های قدر، همه مردم کسانی را که به گردنشان حقی دارند را ببخشند، مشکل حق الناس همه در یک شب حل می‌شود.

به احترام حضرت همدیگر را حلال کنیم و ببخشیم.

​به سفارش آیت‌الله بهجت (ره)

«هر روز سعی کنید یک حدیث از کتاب جهاد با نفس را مطالعه کنید و سعی نمایید به آن عمل کنید؛ بعد از یک سال خواهید دید که حتماً عوض شده‌اید؛ مانند دارویی که انسان مصرف کند و بعد از مدتی احساس بهبودی می‌کند». 

 یک روایت از کتاب جهاد با نفس :

حضرت رسول صلی‌الله‌علیه‌وآله:

مَنْ أَطَاعَ اللَّهَ فَقَدْ ذَكَرَ اللَّهَ وَ إِنْ قَلَّتْ صَلَاتُهُ وَ صِيَامُهُ وَ تِلَاوَتُهُ لِلْقُرْآنِ وَ مَنْ عَصَى اللَّهَ فَقَدْ نَسِيَ اللَّهَ وَ إِنْ كَثُرَتْ صَلَاتُهُ وَ صِيَامُهُ وَ تِلَاوَتُهُ لِلْقُرْآنِ.

 کسی که خداوند را اطاعت کند، خداوند را یاد نموده است؛ اگر چه نماز، روزه و قرآن‌خواندنش کم باشد. و کسی که خدای را نافرمانی کند، خداوند را فراموش نموده؛ اگرچه نماز، روزه و قرآن خواندنش زیاد باشد.

 (وسائل‌الشیعه، ج۱۵، ص۲۵۷)

 مرکز تنظیم و نشر آثار آیت‌الله بهجت قدس‌سره

با دعا درست نمی شود باید …

 از آیت‌ الله بهجت (ره) تقاضا کردم که دعا کنند که بتوانم در نماز، حضور قلب داشته باشم.

فرمودند: 

«دوایی است! دعایی نیست»

(کنایه از اینکه اینگونه مشکلات باید درمان شود، باید به دستورالعمل‌های گفته شده از جمله انجام واجبات و ترک محرمات عمل نمود و صرفا با درخواست دعا و دعای دیگران حل شدنی نیست!!) 

زمزم عرفان، ص٣١۴

نگویید جا مانده‌ایم! 

کسی که ‎قلب و روحش رفته جامانده نیست. 

جامانده کسی است که عشق و شور و طلب زیارت ‎اربعین به ذهنش هم نمی‌رسد و علاقه‌ای ندارد. 

اگر به هر دلیلی اشتیاق رفتن هست و شرایطش نیست، خیری بوده و ثواب نیت را برده‌اید. شاکر باشید و نگویید جامانده ایم.

آیت الله جوادی آملی